Meliaceae. 
— 126 — 
Aglaia. 
of kegelvormig of afgeplat bolvormig klein of groot. Besvrucht 
vleezig of droog, 1 — 3-zadig; bij A. Ganggo en Eusideroxylonhok- 
verdeelend splijtend. Zaden zonder of bijna zonder (A. argentea en 
elaeagnoides) of met doorschijnenden, geheel met de zaadhuid ver- 
groeiden (meeste soorten) zeer zelden met geheel vrijen van de zaad- 
huid los te maken zaadrok (jonge zaden van A. elliptica) ; vaatmerk 
basaal of rugstandig; zaadhuid met vezels doortrokken; zaadlobben 
meest boven elkaar (bij A. elaeagnoidea naast elkaar); plantje hori- 
zontaal, ingesloten, worteltje naar de buikzijde. 
Boomen of heesters, melksaphoudend, jonge deelen met sterhareu 
of schubben bekleed. Bladeren onevengevind, met gaafrandige in 
verschen toestand doorschijnend gestippelde blaadjes. Bloemen klein 
de cf en $ in wijd vertakte groote, de ? en $ in korte weinig ver- 
takte okselstandige pluimen. (Nieuwe beschrijving). 
Aamn. Het geslacht Aglaia^ door C. Dec. gevormd uit de samensmelting der geslachten 
Milnea Roxb. en Aglaia Lodr van de Gen. PI., welke reeds door Bentham (F1. Austr. l.c.) 
■was voorgesteld, bevat bij hem 59 soorten voorkomende in tropisch Azië en Australië. 
KiNG heeft in zijn bewerking der Flora van Malakka nog een 16-tal nieuwe soorten 
beschreven, terwijl hij ook nog twee vroeger als Anioora beschreven soorten met 5 bloem- 
bladen Amoora Maingagi HiERN en Anioora dysoxgloides KuRZ tot dit geslacht overbrengst; 
daar hij het geslacht Amoora beperkt tot die soorten, welke 3 bloembladen bezitten 
(zie boven bij Amoora). 
Ook in Herb. Kds. komen nog eenige nieuwe soorten voor waarvan er hier 4 volledig 
konden worden beschreven. (1) 
Van de door Miqoel en C. Decandolle beschreven soorten zullen daarentegen waar- 
schijnlijk eenige moeten opgeheven worden, die wegens onvoldoend materiaal tweemaal onder 
verschillende namen beschreven zijn. Met zekerheid hebben wij dit reeds kunnen aantoonen 
voor A. 2)yrrholepis en bijna zeker voor A. Diepeithorsiii en A. iiiiicronulata. 
De door C. Dec. wegens de op de buisrand geplaatste helmknupjes naar het geslacht 
Ilearnia overgebrachte Aglaia elliptica is door ons voorloopig hier bijbehouden; daar 
hetzelfde zich ook voordoet bij verschillende andere echte Aglaia -soorten o .&. A. speciosa, 
A. Diepenhoratii en A. odoratissima van de liuitste vonden wij bij één exemplaar de helm- 
knopjes opgericht geheel uitstekend evenals bij A. elliptica ; toch is de verwantschap van 
A. odoratissima met A. Eo.rhurghiaiia zoo groot, dat de beide soorten door vele schrijvers 
met elkaar verward zijn. 
Een beschrijving van vrucht en zaad, die alleen naar cersch materiaal goed mogelijk is, 
ontbrak tot dusver voor de meeste Agla ia-soorten. Wat de veel bestreden zaadrok betreft 
konden wij met volkomen zekerheid het voorkomen van een volkomen, oorspronkelijk vrijen 
aan de zaadnerf verbonden sappigen zaadrok bij eene aan A. elliptica verwante als Milnea 
Sulingi (III B 31) in 's Lands Plantentuin gekweekte soort aantoonen en even zeker het 
nagenoeg geheel ontbreken daarvan bij A. elaeagnoidea en A. argentea. Alle overige 
onderzochte soorten bezitten de gelei- achtige dikke, maar spoedig verdrogende buiten- 
bekleeding, die innig met de onderliggende huid verbonden is en door Hiern (Hook. F1. Br- 
(1) Een nieuwe soort wordt voorts nog beschreven door Cas. Dec. in Herb. Boissikk Dl. II 
p. 551 (1894) als A. Zollingerii, waarvan wij de literatuur tot ons leedwezen niet meer tijdig konden 
raadplegen (zie beneden). 
