Aglaia. 
— 127 — 
Meliaceae. 
Ind. I p. 554) en Triubn (Handb. Flor. Ccyl. I p. 246) als een verdikte zaadhuid wordt 
beschouwd door ons echter wegens haar volkomen analogie met die van A. ellipHca 
en andere hier niet nader te bespreken redenen voor een echte, maar met de zaadhuid 
vergroeide zaadrok wordt gehouden . 
MiQUEL Ann. IV p. 38 noemt voor Java de volgende (alle boomachtige) soorten: 
1. 
Aglaia 
Roxhiirghiana MlQ. 
2. 
n 
latifolia Miq. 
3. 
71 
odoratissima Bl. 
4. 
Sulingi Bl. 
5. 
n 
speciosa Bl. 
6. 
n 
pyrrholepis MiQ. 
7. 
n 
acuminatisaima Teysm 
8. 
elUptica Bl . 
9. 
n 
aspera T. et B. 
10. 
n 
argentea Bl. 
11. 
n 
pohjpliglla Miq. 
12. 
ï) 
longifolia T. et B. 
13. 
subgrisea Miq. 
14. 
n 
macrophylla T. et B, 
Decandolle (l.c.) voegt hier nog 
15. 
Aglaia 
tnucronata C. Dc. 
16. 
n 
Diepenhorstil Miq . 
17. 
ï» 
elaeagmidea Benth . 
18. 
n 
angustifolia MiQ. var. 
19. 
rt 
Teysmanniana Miq. 
et BiNN. 
(nomen fere nudum) 
Horsfieldiana C. Dc. 
terwijl hij de soort No. 8 (Aglaia elliptica) wegens de op den rand geplaatste helmknopjes 
tot het geslacht Hearnia overbrengt. 
Aglaia pyrrholepis Miq. is ons door het onderzoek van bloem en vrucht gebleken niet 
soortelijk te verschillen van A. Ganggo Miq. (uit Sumatra, ook uit Perak door Kinq 
gezonden) zoodat de eerste naam moet vervallen. 
Van de andere door Cas. Dec. genoemde soorten schijnt ons A. mucronulafa nauwelijks 
te verschillen van A. latifolia Miq. "Wij hebben echter geen blad gezien en hebben de 
beschrijving van Cas. Dec. dus volledigheidshalve overgenomen. 
Verder schijnt ons Aglaia Dieptenhorsfii niet soortelijk verschillend van ^. OfZorai/ss/wa 
Bl.; althans de door C. Dec. als zoodanig beschreven Javaansche exemplaren behooren 
klaarblijkelijk tot deze soort. 
Aglaia Teysmanniana Miq. wordt door C. Dec. klaarblijkelijk bij vergissing voor Java 
opgegeven, daar het authentiek exemplaar, door hem in Utrecht onderzocht uit Sumatra 
afkomstig is. 
In Herb. Kds. van Java komen een 4-tal nog onbeschreven soorten; van deze zouden 
20. Aglaia heptandra K. et V. 
21. „ Eusideroxylon K. et V. wegens het aantal meeldraden (resp. 6 — 7 en 10), 
tot het geslacht Amoora moeten worden gebracht en schijnen ten nauwste verwant aan 
Ainoora Maingayi Hiern ; wij volgen echter het voorbeeld van King, die het geslacht 
Amoora wil beperken tot de soorten met 3 bloembladen, waardoor Amoora Maingayi 
en evenzoo de bovenbedoelde soorten tot Aglaia overgebracht worden. 
De overige nieuwe soorten zijn: 
22. Aglaia acida K. et V. een zeldzame op A. Roxhurghiana gelijkende soort uit 
Oost-Java, en 
23. Aglaia harhellata K. et V. een typische en zeer fraaie soort van de Zuidkust van 
West-Java. 
Van de bovengenoemde soorten van Miquel ontbreken in Herb. Kds. nog A. Boxhiirghiatia 
Miq.; A. Sulingi Bl.; A. speciosa Bl.; A. aciiminatissima T. et B. en A. longifolia T. 
et 15. waarvan de 3 laatste van den Salak en uit de nabijheid van Buitenzorg moeten afkomstig 
