Aglaia. 
— 145 — 
Meliaceae. 
omgeven, alleen met een y\-vormige opening nabij den top ; navel 
lijnvormig ; zaadnerf aan de rugzijde tot dichtbij den top loopend iets 
uitspringend; zaadhuid dun; zaadlobben vleeschkleurig ; pluimpje dicht- 
behaard. 
Aaiim. Beschrijving naar talrijke vruchtdrag'ende en slechts één (defect) bloemdragend 
exemplaar uit Herb. Kds. Deze soort komt naar de beschrijving nogal overeen met 
A. Sidinyi Bl. Het verschil in geographische verbreiding (A. Suliiiyi alleen gevonden 
in de vochtige bergwouden van West-Java en onze soort uit de periodiek zeer droge bosschen 
van Oost-Java) gevoegd bij de volgende punten vau verschil doet ons ecliter aarzelen de 
twee soorten te vereenigen. De verschillen zijn, dat voor A. Sidinrji Bl. korte dikke 
bladsteeltjes (3 — 6 mM. lang) een grooter aantal bladnerven, en zeer kort-gesteelde kluwen- 
vormig bijeengezeten bloemen worden opgegeven, terwijl bij de onze de bladsteeltjes 
matig lang (15 mM.) en dun zijn en de bloemsteeltjes even lang als de bloem. Groote 
overeenkomst vertoont ook deze soort met A, Roxhunjhiuna (Wioht) Miq. (zie beneden)' 
Deze onvolledig bekende soort schijnt ons door de bladeren, de kleinere (hoogstens 20 mM 
volgens Trimen) oranjekleurige vrucht en den eenigszins anderen bouw van de meeldradenbuis 
af te wijken. De bouw van de vrucht en het zaad met den volledigen, geheel aangegroeiden, 
eetbaren zaadrok vertoonen overigens de grootste verwantschap met A. Eoxhurghianu. 
Geogr. verspreiding en standplaats: Door ons uitsluitend eenige 
boomen gevonden op 100 — 400 M. zeehoogte op het uit koraalkalk bestaand 
Watangan-gebergte bij Poegër in Zuid-Besoeki, in hoogstammig hete- 
rogeen altijdgroen, niet zeer gesloten oerwoud. Zeldzame boom. Buiten- 
Java: onbekend. — Vo o r ko me n : Verstrooid. — Blo ei- en vruchttijd: 
Door ons bloemen en rijpe vruchten in November gevonden. Niet rijk 
vruchtdragend. Bloemen en vruchten niet in het oogvallend. — Bladaf- 
val:? Altijdgroen. — Gebruik: Aan de meeste door ons ondervraagde 
inlanders onbekend ; volgens enkele zou het kernhout roodbruin, sterk 
en duurzaam zijn, doch zelden gebezigd, aangezien te moeilijk te krijgen. 
Spint is wit, reukeloos, en fijndradig. Bladeren geheel reukeloos en 
smakeloos; is niet bij vele Meliaceae het geval. „Vruchtvleesch" (arillus) 
aangenaam zuursmakend als de variëteit Kökdsan, s. {Langsat, j. in Ban- 
joewangi) van Lansiiim domesticum Jack. Daarnaar is de boom door de 
bewoners van Poegër Langsatan, j. genoemd. Cultuur: Mits eenigszins 
veredeld een goede tafelvrucht en daarom cultuur aantebevelen. — In- 
landsche namen: Langsatan, j. bij Poegër. — Naam vrij constant, maar 
de boomsoort slechts aan zeer weinig inlanders bekend. — Habitus: De 
koperroode, gladde schors en de smakelijke aan Lansium herinnerende 
vruchten nogal eigenaardig. Grof-gevinde gaafrandige bladeren, die 
zooals bij bijna geen enkele Javaansche Aglaia onbehaard zijn 
overigens weinig in het oog vallend en veel op Aglaia odoratissima Bh. 
gelijkend. 
Arbor mediocris. Ramu li juniores cum innovationibus dense minute 
fulvo ferrugineo-lepidotuli. Folia modice petiolata f40 — 85 mM), rhachi 
cum petiolulis et nervis mediis subtus fulvo-lepidotula, 2 — é-juga, saepius 
trijuga, cum impari, Fo Hola longiuscule petiohilata, opposita vel saepius 
10 
