Aglaia. 
— 151 — 
Meliaceae. 
Acuim. Besclirijving' naar talrijke specimina van llerb. Kds. ; vergeleken met autheuthicko 
exemplaren van Blume en Korthals, verder met exemplaren door Kino gezonden (2966, 
5529 en 6067 Herb. Calc.) uit Sumatra (Forbes) en Perak, en met een levend exemplaar 
in 'sLands Plantentuin (III B. 41). Deze komen alle overeen met het type en hebben 
(met uitzondering van een exemplaar van King. met een 3-jukkig blad) alle 1— 2-juk- 
kige bladeren. 
Tot de variëteit parvifolia behooren alle Oost-Javaansohe en eenige Midden-Javaansche 
exemplaren van herb. Kds. Zij wijkt door de veel kleinere langer gesteelde meestal 3-juk- 
kige bladeren nogal van het type af; doch de bloemen hebben in tegenstelling met de 
echte A. Roxhurgliiana alle de meeldraden tegen den rand van de buis geplaatst. 
Onze variëteit ■/ iwiciflora gelijkt zeer veel op het type maar onderscheidt zich door 
de armbloemige bloeiwijze met grootere bloemen (en vruchten?) terwijl deze vorm onder 
alle ^(//«/«-soorten alleenstaat door het hezit van. bolvoi-inige n/niftneelkorrelft. Zij schijnt 
beperkt tot één enkele standplaats. (Bij Tjigèntèng in de Preanger Herb. Kns. 4715 j3 
en 4709 ^). 
In beschrijving van Stam t/m Schors van het type zijn de kenmerken van de beide 
variëteiten ook opgenomen, omdat geen constante verschillen in deze boomdeelen konden 
opgemerkt worden. 
Geogr. verspreiding: Het type in geheel Java op O — 1300 M. 
zeehoogte ; in vele streken niet zeldzaam o. a. in de djatibosschen van 
Oost-Sëmarang op 100—200 M. en op G. Poelasari in Bantën op 1000 
M. De var. parvifolia alleen in Midden- en Oost-Ja va en niet westelijker 
gevonden dan in de djatibosschen van Sëmarang ; deze var. bij in Bësoeki 
op vele plaatsen vrij algemeen o. a. op den Gr. Watangan bij Poeger op 
O — 400 M. bij Pantjoer op Rahoen-Idjèn-gebergte op 1000 M. De 
var. panciflora uitsluitend op 1300 M. bij Tjigèntèng in distr. Tjisondari 
der afd. Bandong (Preanger). Buiten Java „Malakka; Sumatra" (King) 
Hat voorkomen in Voor-Indië, enz. onzeker, omdat de synonymie dezer 
soort nog onzeker is. — Standplaats: Zeer weinig kieskeurig, behalve de 
var. pauciflora welke door ons alleen op zeer vruchtbaren constant voch- 
tigen bodem in i?asa?wato-bosschen (zie onze Bijdrage No. 2) gevonden 
is. Het type en de var. parvifolia behalve op een dergelijke stand- 
plaats, ook op periodiek zeer droge gronden in loofverliezende bosschen 
en zelfs de var. parvifolia vooral op die standplaatsen algemeen. — 
Bladafval: Altijdgroen. — Voorkomen: Soms vrij talrijke individuën 
in het zelfde bosch; maar niet eigenlijk gezellig. — BI oe i-en v r uc h t ij d : 
Bloemen vooral in begin — en vruchten tegen einde-Oost-moesson. 
Echter ook bloemen in Oct. gevonden. Nogal rijk vruchtdragend. — 
Gebruik: Hout slechts hoogst zelden gebezigd. Eigenschappen echter 
aan de meeste inlanders onbekend. Meestal te klein voor huishouw. Het 
zeer bleekroodbruine, breedo kernhout zou echter sterk en nogal 
duurzaam zijn. Spint roodachtig wit; smal; fijndradig; reukeloos; smal. 
Schors, enz. Niet gebezigd. De bloemen van de var. parvifolia K. et 
V. op sommige standplaatsen (o. a. bij Pantjoer in Bësoeki), maar naar 
het schijnt niet overal, zeer welriekend en wellicht geschikt tot bereiding 
van bruikbare aetherische olie. Bladeren bijna zonder smaak of reuk. — 
Cultuur: Waarschijnlijk bruikbaar in reboisaties van kale berghellin- 
gen, vooral op ongunstige, dorre standplaatsen. — Inl. namen: Aan de 
meeste inlanders onbekend en wanneer bekend locaal en de naam ook 
voor een paar andere boomsoorten geldend. Het tijpe: In Bësoeki 
bij Poegër meestal Pantjal-kidang j. Bij Karangasëm in Oost-Sëmarang, 
