Aglaia. 
— 159 — 
Meliaceae. 
|3 blaadjes 3 — li-jtikkig gelijkzijdig. 
13. Ag'laia spcciosa Bl. ! Bijdr. i p. 17L; MiQ. Fl. Ind. bat. 
I p. 543; Ann. 1. c. 54.; C. Dec. 1. c. p. 614. 
„Twijgen met bladstelen en blaadjes (de laatste vooral aan de 
onderzijde langs de nerven), bloeiwijze en kelk met donkerbruine 
zeer plat-aanliggende gaafrandige en uitgevreten schubben bedekt (voor 
het bloote oog onbehaard). Bladeren meest 4 — 5-, zeldzamer 6- of 
8-jukkig-onevengevind, middelmatig gesteeld. Blaadjes overstaande 
of afwisselend, gesteeld, langwerpig-elliptisch of lancetvormig, met 
gelijkzijdigen spitsen of stompen voet, en vrij stompen of spits-kort- 
toegespitsten top; van boven onbehaard, van onderen glanzig- dicht- 
beschubd (voor het bloote oog schijnbaar onbehaard); met 12 — 16 
dunne zijnerven, overigens ongeaderd. Bloem pluimen korter dan 
het blad, kort-gesteeld, ^jyram/(/6?;orim'^, van onderen 3 malen vertakt, 
bloemen trosgewijs soms eenigszins opeen gehoopt aan de uiterste 
takken, kort-gesteeld. Kelk napvormig met 4 — 5 afgeronde lobben ; 
bloembladen in den knop aan den voet samenhangend bijna rond, 
onbehaard, ruim 1 mM. lang. Helmknopjes niet geheel ingesloten, 
rond-eivormig, buis obovaat-tolvormig, onbehaard van binnen zeer 
dik geribd. Stamper rudimentair stijlvormig. Bessen ter grootte 
van een kers, rossig behaard, zaadhuid rimpelig; zaadlobben boven 
elkaar, ongelijk; pluimpje behaard." (Naar MiQ. en Cas. Dec). 
AaiDii. Een exemplaar uit Herb. Leiden door Reinwardt verzameld bevat gedeeltelijk 
bladeren aan deze beschrijving' beantwoordend, gedeeltelijk een blad van Di/so.ri/Jin» 
excelsum Bl. De bloemen daarbij behoorend beantwoorden wel aan deze beschrijvingen, 
maar de helmknopjes staan evenals bij odoratisaiiHa en elliptlca nagenoeg op den rand 
van de buis, waar zij met een breeden voet aan verbonden zijn, afgewisseld door duidelijke 
tandjes; de buis beeft 10 zeer dikke vleezige ribben; de rudimentaire stijlvormige 
stamper is even lang als de buis en de stempelvormige rolronde verdikking steekt tusschen 
de helmknopjes uit. 
Bij de door van Hasselt op den Karang- in Bantën verzamelde exemplaren zoiulen 
volgens diens etikette de bloemen 8 — 10 meeldraden hebben, hetgeen Miqdel voor een 
vergissing houdt. 
Deze soort is door Blume in West-Java en door Zippëluts, Reinwardt en Junohuhn 
in niet nader opgegeven bergstreken verzameld. 
Cas. Decandolle voegt hierbij nog een door Zollinger verzameld specimen (Zoll. n. 
802 in herb. DC.) met veel grootere blaadjes (i. macrophi/UKin Cas. Dec; eindblaadje 
200 mM. lang 75 breed. 
In Herb. Kds. van Java schijnt deze soort te ontbreken. 
