Meliaceae. 
— 170 — 
AöLAIA. 
tulii insertae ejusque dimidiuni aequanies, ovalo-rutundue, cassae, connectivo 
lato apice et ad margines dense barbatulo. Ovarium semiinferum, demuiii 
superum 3-loculare; ovulis hinis coUateralibus ; cum stylo brevi gracili 
dense tomentosuni ; stigma magnum conicum. Bacca glohosa magna (4;: 60 
mM. diam) ferrugineo-tomentella, calycis vestigia nulla exhibens, pericarpio 
crasso (10 — 75 mM ) carnoso. Semina immatura tantum visa nee bene 
conservata in loculis singula vel bina, et turn lateraliter valde compresm, 
oblonga, 30 mM. longa et 10 lata; testa coriacea, arillo ommino adnata 
induta (an ipsa testa incrassata, arillo nullo?). 
Adn. Specimina sterilia in alio loco sed a praecedenti haud procul 
collecta et sine dubio conspecifica, foliis 1 — li metrum longis 10-jugis 
foliolis terminalibus fere semimetralibus usque 40-nervis basi cordatis 
apice longius cuspidatis, modice petiolulatis, insignia sunt. 
Nomen barbellatam ob uiitheras barbellatas in genera Aglaia sat rurus 
dedimus. 
■/ Bladeren van onderen met hriihie stterluiren en 't-Jxkkir/, li/oemenseer klein ^/.^niil, 
16. Aglaia aspera Teysm. et Binnend. ! Nat. Tijdschr. N.-I. 
XXVII p. 43 Miq! Ann. IV p. 52.; Cas. Dec. l.c. 620. 
Nogal hooge boom: 11 = 20—25 M. bij 35—40 cM. Stam: 
Recht; nogal rolrond; met ondiepe gleuven; zonder knoesten; bijna 
zonder wortellijsten. Kroon: Nogal ijl ; onregelmatig ; hoogaangezet. 
Takken: Niets opmerkelijks. S cli o r s : 5è mM. dik. Bros. Bui- 
ten grauw ; doorsnede bruinrood ; binnen vuil-bruinachtig wit. Met 
lenticellen in fijne overlangsche barsten. Zonder melksap (maar met 
witachtig melksap in de jonge takken). Met aromatischen, stinkenden 
reuk en bitter-aromatischeii smaak. 
Twijgen, bladstelen en bloeiwijzen, roodbruin-kort-melig-beschubd. 
(stervormige schubben). Bladeren lang, langgesteeld (100 — 175 mM.), 
onevengevind, meest 5-jukkig, zeldzamer 6 — 7-jukkig. Blaadjes meest 
overstaande, langwerpig-lancetvormig, nu en dan ei-lancetvormig, 
kortgesteeld met ongelijken^ wigvormigen, bij het steeltje eenigszins 
afgerondeu voet (liet eindblad van onderen gelijkmatig versmald en 
in een vrij langen bladsteel uitloopend) ; aan den top in een lange 
of korte zéér spits uitloopende punt eindigend ; van boven langs de 
middelnerf (bij de jongere over de geheele oppervlakte) met grove 
