Carapa. 
— 189 — 
Meliaceab. 
Schimper Strandflora 1. c. geeft voor onderscheiding der beide soorten 
O. a. de volgende kenmerken op: 1) C o^ot^ato Bl. die Wurzeln entbehren 
der negatiev-geotropischen Seitenilste, ragen aber keilartig aus dem 
Schlamm hervor 2) C. moluccensis Lam. „in schlammigem Boden orzeugen 
die Wurzeln negativ-geotropische Seitenaste, ahnlich vrie Sonneratia, 
Avicennia, etc." 
Gr. Karsten beschrijft op p. 21 van zijne verhandeling (Heft 22 der 
Bibliotheca botanica) „Ueber die Mangrove- Vegetation in Malayschen 
Archipel" zeer nauwkeurig den bouw van het zaad en van liet ovulum. 
Cahjx brevis 4 — 5-fidus vel-partitus ; imhricattis. Petala 4 — 5 libei-a 
refiexa, aestivatione sinistrorsum, contorta. Tubus stamineus urceolatus, 
8 — \0-dentatus vel-fidus, laciniis iiitegris vel 2-pariitis ; antherue dentibus 
alternae, inclusae. Discus crassus, hemisphaericus. Ovarium in disco 
sessile, 4 — l6-costattim vel sulcatuni, 4 — 5-loculare ; slylus brevis, stigmate 
disciformi; ovula in loculis 2—5 ex apice axis pendula ; capsula sphaerica 
vel ovoidea, carnosa vel ligtiosa, 1 — 5-locularis, sepfis tenuissimis demurn 
evanidis, loculis 2 — b-sperinis. Semina magna, crassa, circa axis centralis 
reliquias in globum compacta, pyramidato- angulata, dorse convexa, umbilico 
ventrali, testa spongiosa exarillata ; cottjledones superpositae, saepe confer- 
ruminatae; radicula subinclusa dorsalis. 
Arbores littorales glaberrimae. Folia impari vel abrupte-pinnata, foliolis 
paucis vel numerosis. Paniculae pseudo-terminales, multiflorae velpauci- 
florae. Flores inconspicui. 
1. Carapa obovata Bl. Bijdr. 1 p. 179; Cas Dec. l.c.p. 718; — 
KiNG PI. Mal. II p. 575; Kurz. For Flor. I 22G ; — C. Moluccensis, 
(ex parte) Hiern in Hook. F. B. J. I. 567; Trimen Flor. Ceyl. p. 
251; — Xylocarpus obovatus Juss. Mém. p. 344; MiQ. F. J. B. I. 
2 p. 546; Ann. l.c.p. 62; Bedd. F1. sylv. tab. 136 fide KuRZ. 
l.c. ; — Martahal parvifolias Rumph. pag. 93 tab, 61 (af beelding weinig 
typisch !) — Schimper Indo-mal. Strandflora p. 99. 
Lage dikke boom H=10— 12 M. bij D=50— 80 cM. Stam 
steeds krom en laag bij den grond zich herhaaldelijk vorksgewijze 
vertakkende ; met veel knoesten en ondiepe gleuven ; bij alle door 
ons onderzochte boomen volvT^assen steeds hol (dit wordt ook door 
RuMPHius l.c. gemeld). Bijna zonder wortellijsten. Takken zeer 
rijk vertwijgd. Uiterste twijgen dun. Kroon: laag aangezet; 
nogal dicht ; min of meer breedeivormig of onregelmatig. Schors: 
