Meliacbae. 
— 200 — 
Cedrela. 
e. a. zoo grondig onderzochte soort bij de beschrijving v<an het hout, de cultuur, enz. van 
C. febrifiuja Bu hieronder natuurlijk afzonderlijk te vermelden. 
Van het z.g Rooüe Cederhout van Australië (N. Z. Wales), zegt de „Consulting botanist" 
J. II. Maiden in een stuk over „Useful Australian plants", dat die houtsoort de Cedrelo 
aiistralis F. v. Müll. 6f identiek o.a. volgens Bentham is met óf in elk geval zeer 
nauw verwant is met de C. Toona Roxb van Voor-Indië. Dit geeft ons aanleiding ook 
eenige voor die soort eigenaardige bijzonderheden natuurlijk ook afzonderlijk overtenemen. 
Greogr. verspreiding: Geheel Java van O — 2000 Meter; vooral 
op 0 — 1200 Meter zeehoogte. In vele streken zeer algemeen; o. a. op 
1100 M. op het Idjen-plateau bij de onderneming Kalisat (Simpöl) een 
der meest algemeene hooge woudboomen. In Oost- en Midden-Java 
naar het ons schijnt algemeenen dan in West-Java, evenwel ook daar 
in vele streken nogal algemeen. Buiten Java: Uitsluitend op Java. De 
door EuMPHius Herb. Amb. 1. c. beschreven ^soerèn" waarschijnlijk deze 
soort. De echte C. Toona Eoxb waaraan deze species en vooral C. fehrifuga 
Bl. de var. glabrior CDC. zóó nauwverwant is, dat bijna alleen in de 
beharing der bloembladen eenig verschil schijnt te bestaan, is alleen van 
Voor- en Achter-Indië en Malakka met zekerheid bekend. De bedoelde 
var. glabrior C. DC. hoofdzakelijk in Midden- en Oost-Java en het type 
van C. fehrifuga Bl. door ons met zekerheid in West-Java gevonden (zie 
aanm.). — Standplaats: De var. glabrior C. DC. bij voorkeur in loofver- 
liezende homogene bosschen op periodiek drogen of zeer drogen bodem 
O. a in de meeste djatibosschen van Midden-Java algemeen ; evenwel ook 
in heterogene altijdgroene hoogstammige wouden op periodiek weinig 
of niet uitdrogenden bodem o. a. bij Kalisat (Idjèn-plateau) en bij Sem- 
pölan en Tjoramanis in afd. Djëmber. Naar het schijnt deze variëteit 
bij voorkeur op gronden, waar de invloed van den drogen moesson 
meer of minder merkbaar is en het type van C. fehrifuga Bl. bij voorkeur 
of bijna uitsluitend in heterogene hoogstammige altijd groene schaduwrijke 
bosschen op constant vochtigen, zeer vruchtbaren grond o. a. bij Takoka 
(distr. Djampang-wètan) en bij Tjibodas (bosch van 's Lands Plantentuin) 
beide in de Preanger. — Voorkomen: Meestal verstrooid. Alleen bij 
Kalisat (zie boven) min of meer gezellig groeiend. — Bladafval: 
Terwijl op de berghellingen van den Gr. Wilis bij Ngebël in Madioen op 
700 Meter Albizzia stipulata Beïjth. en eenige andere boonicn lang blader- 
loos stonden, prijkten alle boomen van de var. glabrior in vol blad. Elders in 
de bergstreken van Java naar het schijnt ook altijd groen, in tegenstelling 
met op Java geplante C. serrulata Miq. Ook in Voor-Indië is de aan /3 
glabrior K. et V. zeer naverwante C. Toona Rxb. volgens Braxdis altijd 
groen, maar volgens Brandis soms loofverliezend. In de djatibosschen 
van Java steeds ? loofverliezend. C.ausfralis F. v. Müll. (zie boven de 
aanm.) is volgens Maiden een der weinige loofverliezende boomsoorten 
van W. Z. Wales. Deze soort is echter op sommige standplaatsen in dat 
land soms „semi- deciduoiis" en soms altijdgroen. — Bloei- en vrucht- 
tijd: Bloeitijd meestal begin oostmoesson (o. a. Mei) en rijpe vruchten 
tegen begin westmoesson (o. a. Oct.). Zeer rijk bloeiende ; dan met talrijke 
niet zeer in het oog vallende vrij groote min of meer hangende pluimen 
van kleine witte bloemen. Rijk vruchtdragend. — Ver menig v ul di- 
gi ng: Zeer gemakkelijk door zaad. Gamble zegt van C. Toona Rxb. 
„coppices freely" ; Rümphius bericht echter: „zeer moeilijk te stekken". — 
Groeis nelheid: Snelle groeier. In Voor-Indië door Brandis gemeten 
