MELIACEA.E. 
— 202 — 
Cedrela. 
(van Midden- en Oost-Java') donkerder gekleurd is en er beter uitziet 
dan het hout van de C. feb)'ifuga Bl. genuina uit de bergstreken van 
West-Java, inzonderheid van sommige variëteiten. In Midden- en Oost-Java, 
dus van de var. glabrior schijnen met uitzondering van Sëmpolan in afd. 
Djëmbër (Bësoeki) door de inlanders geene variëteiten onderscheiden te 
worden. Zulks is wel het geval in enkele streken van de Preanger. Op 
het Pengalèngan-plateau aldaar 3 Soerèn-soorten onderscheiden. Deze 
laatste 1) Soerèn-taU, 5. 2) Soerhi-tandoek, s. en 3) Soerèn-kapas. Yolgens 
in loco gemaakte aanteekening zou het hout van No. 2 fraai donker-rood- 
bruin en het meest gezocht zijn, terwij No. 3 het minst gekleurd, zeer 
lichtbruin of witachtig bruin niet zeer geacht kernhout zou hebben. 
Het , hout van No. 1 zoude het midden houden tusschen beide en 
het meest algemeen zijn op dit (Pengalèngan) plauteau. Bij Sëmpolan 
(Bosoekil heet de daar zeer algemeene Sooren, md. en de var. Teysmffwmï 
K. et V. soms ook aldus, soms Beroeh, md. Bij Tjibódas (bergtuin van 
's Lands Plantentuin) onderscheiden enkele inlanders van C. febrifuga 
Bl. Soeren, s. en Leungsir, s., terwijl elders in de Preanger meestal 
Pometia pinnata Forst met laatstgenoemden naam aangeduid wordt. 
RuMPHius onderscheidt 2 „soorten" van Soerln, namelijk een tcitfe en 
roode soort. De laatste zou donkerder kernhout en sterker riekende 
schors hebben. Het hout van de eerste soort zou om de lichtere kleur 
minder gezocht zijn. Beide zouden in blad en vrucht niet verschillen. 
Dit komt met ons onderzoek overeen voor de variëteiten op Java. R. 
zegt nog het volgende : „Door de inwoners van Uliassers wordt dit hout 
bijzonder gezoclit om prauwen van te maken, omdat het zeer licht en 
in zeewater duurzaam is. Soms ook voor houten schilden gebezigd. 
De planken zijn met schaven alleen moeilijk glad te maken en zien er 
daarom, mits ongepolijst meestal nogal ruig uit." Over de met de 
Javaansche Cedrela zeer nauwverwante en vroeger daarmede identisch 
geachte C. anstralis F. v. Müll. deelt Maiden, Consulting botanist of 
New South Wales in een recent artikel over „Useful plauts of N. S. 
Wales" het volgende o. a. mede: De naam, waaronder deze houtsoort 
in Australië en in den handel bekend is, is Red-cedar. Zonder eenigen 
twijfel is het Red-cedar de belangrijkste van alle houtsoorten van Nieuw- 
Zuid-Wales, en het wordt zeer algemeen en vooral voor tafels, kasten, 
deur- en zolderplanken gebezigd. Indien het hout tegen water en zon 
beschut wordt, is de duurzaamheid zeer aanzienlijk. Het is moeilijk in 
Australië timmerhoutsoorten te vinden, die uitgezochte en zorgvuldig 
bewerkte stukken van Red-cedar overtreffen. Het wordt, hoogst zelden 
door witte mieren aangetast. Sigarenkisten worden in N. Z. Wales uit 
de zachtste variëteiten van dit hout gemaakt. In Sydney was de prijs 
(1894) 15 shilling per 100 kub. voet. Uit de bloemen kan een kleurstof 
gemaakt worden, welke evenwel uit een handelsoogpuut niet van eenig 
belang is. Volgens enkele personen zoude de bast van Red-cedar bruik- 
baar zijn voor leerlooierij. Volgens Maiden is die meening onjuist. 
De bast wordt in Australië en zooral in Indië tegen dysenterie en 
koorts gebezigd. Aan Maiden is onbekend of er een alcaloid in gevonden 
is." In BiscHOF Grevelixk. Nuttige Planten p. 498 staat „De heer Rost van 
Tonningen (te Buitenzorg aan 's Lands Plantentuin werkzaam) heeft 
ontdekt, dat in de bast (van C. febrifuga Bl.) geen alkaloid aanwezig 
is. De Cedrela odorata van West-Indië komt in alle eigenschappen van 
het hout met de Cedrela van Java (C. febrifuga Bl.) overeen. " In Maiden 
