Cedrela. 
— 205 - 
Meliaceae. 
op Java gekweekte nooif^ bij de Eng.-Indische dikwijls volgens C. Dc. 
gaafrandig), geheel onbehaard, evenals de korte bladsteeltjes en de rol- 
ronde spil versch nogal donkergroen, met lichtere nerven ; bladspil, 
bladsteeltjes en middelnerf van onderen dikwijls roodachtig. Plui- 
men langer dan de bladeren M. ; zijtakken '/g M. Zij 
takken der tweede orde kort, rolronde pluimen vormend, uit gesteelde, 
dikwijls 7-bloemige bijschermen gevormd, zeer dun-kort-behaard 
Bloemen geheel onbehaard- ongeveer 5 mM. lang, rozerood, zwak 
naar honig riekend, niet aangenaam ; kelk uitgespreid, 5-spletig, 
lobben min of meer gewimperd ; bloembladen wit of van buiten 
min of meer rozerood ; klieren aan den voet der helmdraden rood- 
oranje geheel onbehaard, helmknopjes stomp. Eierstok langwerpig, 
onbehaard. Vrucht 20 — 30 mM. lang met weinige, (hoogstens 4) 
zaden in elk hokje, van buiten bijna glad of met kleine wratten 
bedekt, ± 16 mM. lang met spitsen voet en één dunnen vleugel zij- 
delings aan den top. 
Aaniii. Beschrijving naar een paar boomen in 's Lands Plantentuin te Buitenzorg en vooral 
ook naar een in de nabijheid van Buitenzorg gekweekt exemplaar. Wijkt van de door 
C. Dec. beschreven soort uit Engelsch-Indië naar het schijnt uitsluitend af door de kleinere 
bloemen (C. Dec. geeft op 7 mM. voor de lengte der bloembladen, die bij de onze 4 — .5 
bedraagt), maar komt overigens met diens beschrijving en eveneens met de beschrijving van 
Brandis geheel overeen. Belangrijk is o.a., dat ook Brandis opgeeft, dat de zaden slechts 
aan één zijde gevleugeld zijn (in tegenstelling met C. Toona). Toch is deze soort, die 
van uit 's Lands Plantentuin over Java is verspreid o.i. ongetwijfeld dezelfde als Miquel's 
C. serruluta, die door Teysmann uit Sumatra naar den Plantentuin was overgebracht. 
Wel geeft Miquel F. I. B. l.--. p. op, dat de zaden aan beide zijden gevleugeld zijn, 
doch deze naar het schijnt op een verwarring berustende bewering, wordt in zijn 
nieuwere beschrijving Ann. l.c. weggelaten. 
In Hort. Bogor, levend XI D I en III A 16. 
Op Java niet wildgroeiend. 
Dr. VAN RoMBURGH l.c. zegt van deze boomsoort het volgende : 
Oorspronkelijk vond Teysmann den Soeriau op Sumatra en bracht 
dien in 1856 naar Buitenzorg. Hij beval den boom aan om het 
uitstekende hout. Men zou ze over Java verspreiden en planten op 
hoogten van 300 — 600 M. In dat jaar nog werd een proef genomen 
in Kadoe, Bagëlën en Banjoemas met plantjes uit Buitenzorg ver- 
strekt. Later nam men meerdere proeven, die leerden, dat zoowel 
op 150 M. als op 1200 M. goede resultaten verkregen kunnen worden. 
In Midden- Java schijnt de boom minder goed te gedijen, omdat hij 
van den oostmoesson te lijden heeft. Zeer fraaie exemplaren ziet 
