EURYA.. 
— 229 — 
Ternstroemiacea E, 
1. Eurya acuiniiiata DC. Mém. Ternstr. 29; Dyer in Hook. 
l.c. I 285; KuRZ For. Fl. i 101; Gamble Man. 28; Trimen Cey. 
Ion I 160 — „Diosjjyros serrata'H.AM. in DON Prod. nep. 43. — Earya 
euprista Korth. Verh. 113; MiQ. Fl. L B. 1. c. 474; Ann. Mus- 
105; Griff. Ic. 604 f. 3;—E. serrata Bl. Flor. Jav. Praef. vii; 
Mus. II 105; Miq. 11. cc; — E. rostrata, Bl. c. ; — E. confinis Bl. 
l.c. ; — E. angustifolia. Bl. Miq. 1. c. — E. hirsutula Miq. Sum. 
I. 477; — E. clandestina Fl. Miq. l.c: — E. salicifolia Bl l.c; — E. 
angustifolia. Wall. cat. 1465; — E. acuminata Royle Hl. 127 t. 
25 ; — E. multiflora Dc. l.c. 25 ; — E. WaUichiana Steud. in Bl. 
Mus. l.c. — E. lucida Wall. cat. 1462 — E. fasciculata Ham.; — 
E. acuminata Wall. cat. 1464 ex parte ; — E. hifaria Wall. Cat. 
3721? — E. membranacea, Gardn. in Calc. Journ.; — Japonica 
(3 acuminata Thw." (synn. teste Dyer). 
Nogal lage boom : H =-- 10 — 15 M. bij D = 15 - 25 cM. Stam : 
Veelal nogal recht en nogal hoog boven den grond vertakt. Zonder 
wortelhjsten. Zonder gleuven. Takken: Ordeloos aan den stam 
geplaatst; bijzonder rijk en bijzonder fijn roedevormig vertakt. Ui- 
terste twijgen hangend, lang en zeer dun. Kroon: Onregelmatig. 
Soms nogal dicht. Nogal hoog aangezet. Schors. 3—4 mM. dik, 
bros; buiten grauw en nogal glad; niet afschilferend; met weinig 
barsten. Doorsnede en binnen roodbruin. Zonder bijzonder sap. 
Met weinig lenticellen. Met weinig bladgroen. 
Twijgen rolrond, de jongere meer of minder lang-zachtharig ; 
bladknoppen zijdeachtig behaard. Bladeren duidelijk gesteeld, 
langwerpig, of smal lancetvormig, dikwijls boven het midden iets 
verbreed, met zeer spits- wigwormigen voet, naar boven versmald 
en in een kort of lang, stomp of uitgerand verlengsel uitloopend, 
met boven den voet (in sicco) omgekrulden bladrand, dun leerach- 
tig of kruidachtig, van boven eenigszins glimmend groen, onbehaard, 
met ingedrukte hoofduerf, zwak-netvormig-geaderd ; van onderen 
licht groen, dof, met zeer fijne, vrij lange, aanliggende haren bedekt, 
langs de middelnerf en den bladsteel dicht aanliggend behaard, 
de oudere soms met uitzondering van de bladnerf kaal. Bladeren 
met het 10 mM. lange topverlengsel 80 niM. lang bij 25 (breedste 
