Ternstroemiaceae. 
— 230 — 
EURYA. 
vorm); 75 bij 15 (smalste vorm); andere 100 bij 25. Bladsteel 
overal gemiddeld 4 — 6mM; verlengsel varieert van 10 — 20 mM., bij 
een breedte van 3 — 15 mM. Bloemen 1—5, meest 2 of 3 in de 
bladoksels, klein. Bloemsteeltjes behaard. Schutblaadjes eivormig, 
op ongelijke hoogte nabij den kelk ingeplant, behaard, kleiner dan 
het halve kelkblad. Kelkbladen breed-eivormig, ongelijk van grootte, 
daardoor de uitgespreide kelk eivormig; van buiten onbehaard of 
de buitenste met eenige zeer fijne korte beharing aan den voet (bij het 
authentieke, Sumatraansche specimen alle zeer fijn behaard), van 
binnen uiterst fijn zijdeachtig behaard (bij 20 x vergrooting waar 
te nemen) — cf bloemen : uitgespreide kelk 5 a 6 mM. lang bij 3 
breed. Meeldraden 15 — 20?; 3 mM. lang. Helmknoppen smal- 
langwerpig met gegolfden rand, even lang als de helmdraden. — 
? bloemen; uitgespreide kelk 3 — 4 mM. lang bij 2 — 2.5 breed. 
Eierstok eivormig, onbehaard, meest 4-hokkig. Stijlen meest 4 (3 — 5), 
even aan den voet vergroeid, of één aan den top 4-spletige stijl. 
Eitjes in twee rijen aan de ver in de hokjes indringende zaaddra- 
gers. Vrucht bolvormig, iets afgeplat, breeder dan de kelk. Zaad 
als bij het geslacht. 
Aanm. Beschrijving- uitsluitend naar exemplaren van Herb. Kds. ; vergeleken met 
auth. speo van Kothals uit Sumatra, (E. eiiprigta Korth.) en met E. aiigitstlfoJia Miq, 
üj) Java verzameld. Het eerstgenoemde wijkt, van al onze exemplaren of door den zeer 
korten bladsteel, de kort toegespitste bladeren en de van buiten üjn behaarde kelkbladen. 
Dyer l.e., die E. euprista met E. uruniinata Dc. vereenigt, onderscheidt twee variëteiten ; 
waarvan de eerste, var. euprista Djer geheel vrije stijlen; de tweede, var. Wnllichiana 
DyuR, de stijlen tot één vereenigd zou hebben. Onze ^ exemplaren behooron voor het 
meerendeel tot de laatstgenoemde variëteit. Onder de exemplaren van Herb. Ki>s. zijn 
echter ten minste vier verschillende vormen te onderscheiden ; die alle van het Sumatraan- 
sche verschillen. 
Geogr. verspreiding: Algemeen in geheel West-Java, nogal zeld- 
zaam in Midaen-en Oost-Java. Uitsluitend boven 700 M. zeehoogte. 
In Madioeu op den G. Wilis niet beneden 1275 M. en niet boven 1600 
Meter. In de Preauger vooral op 1000 M. doch daar nog tot op 1600 
M. algemeen. Deze Eiinju (bepaaldelijk vorm 1 en 1 ;3) is op 700 — 
1600 M. op vruchtbaren grond de meest algemeen voorkomende der 
if'-Mvya-soorten. Op Java nog niet beneden 700 M. waargenomen. Buiten 
Java: In Equatoriaal Humatra in de laagvlakte en op 100— 200 M. alge- 
meen. Gematigde cu Subtropische Hinialaya, op 1000 — 2000 M. ; ooste- 
lijke bergen van Bengalen, Assam, Malakka tot Penang ; Ceylon : Suma- 
tra; Fidjieilanden (Dyek l.c.) — Standplaats: Alleen op constant 
vochtigen vruchtbaren grond in altijdgroen hoogstammig heterogeen oer- 
woud. — Vo o r kom e n : Op Java alleen verstrooid tusschen eeu paar 
honderd andere boomsoorten. In aequatoriaal Sumatra gezellig groeien- 
