Saurau.ia. 
— 271 — 
Ternstroemiaceae. 
binnenste, de laatste altijd meer vliezig, de eerste meer vliezig- 
leerachtig, alle nagenoeg rond, 10 — 15 mM. lang, geheel onbehaard, 
bloembladachtig. Kroonbladen bijna twee maal zoolang als de kelk- 
bladen, aan den voet tot ^ of J vergroeid ; eerst klokvormig, later 
radvormig. Meeldraden 30 — 35 geheel vrij, helmknopjes in het 
midden vastgehecht, langwerpig, aan den top gespleten, met spleet- 
vormige poriën openspringend, korter dan de helmdraden. Eierstok 
meer of minder behaard, stijlen 5, tot op ^ van den voet af ver- 
groeid, 8 — 9 mM. lang. V r u c h t bolvormig, onbehaard, van onderen 
of bijna geheel door den kelk omgeven; wand dun, bijna droog. 
Aaniii. Beschrijving naar Herb. Kds. vergeleken met exemplaren door Blume (S. iVo- 
ronhae), en door Jdnghuhn verzameld, als S. iiudiflura en «9. rosea gedetermineerd (Herb. 
Lugd. Bat.) De laatste wijken in geen enkel opzicht van de eerste af. Ook in de be- 
schrijving bij JuNGHUHN 1. 0. is de buitengewone grootte der bladeren en der bloemen 
het eenige onderscheidingsteeken voor S. rosea. 
In Herb. Kds. zijn eenige exemplaren, die aan dit kenmerk beantwoorden en ook wat 
de standplaats betreft (op groote zeehoogte) met die van Junghühn (tusschen den G. 
Wajang en Malabar verzameld) overeenstemmen. Bij deze (15513 j3 en 82] C fi) zijn de 
bladeren dikwijls V5 — '/j M. lang bij 195 — 250, bladsteel 10 — 65. Bloemstelen 55— 
80 mM. lang. Bijna rijpe vrucht 15 mM. lang en breed. Tusschen deze en den gewonen 
vorm zijn echter allerlei overgangen. 
Afwijkende vormen in Herb. Kds., die wij echter bij gemis van rijpe vruchten en open 
bloemen nog niet als variëteiten kunnen beschrijven zijn verder : 
Vorm 1.— 8218 f, 8220 |3 en 8221 /3, waarschijnlijk ook 8215 ^, van Bantën en 
misschien ook 15297 ^ en 15300 ^ van Taköka. Bladeren 130 — 360 mM. lang, bij 
70 — 190, bladsteel 20 — 55 mM.; hiadraiicl zeer (jrof-(jekarti'ld, met eeltige min of meer 
doornige tandjes; bloemstelen 25 mM. lang; aantal meeldraden 35?, eierstok z^é- c/uii- 
heJiaard; bloemen waarschijnlijk niet zeer groot (geopend niet aanwezig). Deze exem. 
plaren beantwoorden volkomen aan de exemplaren van >>. Noronhae Blume in Herb. bog. 
en Herb. L. B. 
Vorm 2. — 14859 ^. Bladeren obovaat-langwerpig, met wigvormigeii voet, 350 mM. 
lang bij 140, rand hijiia gaaf. Bloemen groot, 35 meeldraden, eierntoh dicht glaiizig- 
hehaard. Jonge vruchten, nog door den kelk omgeven, 7 mM. in middellijn, eenigszins 
behaard (eenig exemplaar van Oost-Java). Bij deze is de schors van binnen en op de 
doorsnede melkwit. 
Geogr. verspreiding: Greheel Java. Het type alleen in West- en 
Midden-Ja va ; niet verder oostwaarts gevonden dan op den Q-. Oengaran 
op 1000 M. ; in de Preaiiger zeer algemeen; daar niet boven 1500 Meter; 
in Bantën bij Tjëmara op 50 Meter boven zee. In Midden-Java nogal 
zeldzaam. De vorm No. 1 alleen in de Preanger en Banten 50 — 1100 
M. zeehoogte gevonden. De vorm No. 2 slechts op 2 punten gevonden. 
In West- Ja va bij Tjigèntèng in de Preanger op 1300 M. zeehoogte en 
in Oost-Java bij Pantjoer in Besoeki op 1000 Meter. Buiten Java: „Perak 
op 200 — 1000 Meter zeehoogte Sumatra" (King). — Standplaats 
Gebruik, enz. als S. bracteosa DC. — Habitus: Veelal zeer groote, 
bladeren. Jong loof fraai bruinrood, in de verte de aandacht trekkende. 
Naar deze beide eigenschappen noemen de Soendaneezen dezen boom soms 
