SCHIMA. 
— 285 — 
Ternstrobmiaceab. 
ons als amjiislifolin afgezonderdp vai'iöt^it. Poor KoRTifALS I. c. is reeds op het ver- 
schil in bladvorm tusschen dezen en den door hem als typisch beschouwden ■vorm gewe- 
zen. -- Deze soort varieert zeer sterk en de door ons als variëteiten onderscheiden vormen 
zijn door talrijke overgangen met den g-ewonen vorm verbonden. — De exemplaren door 
Tetsmann en Koorders op Sumatra verzameld eu wegens den bij alle bladeren duidelijk 
gezaagden bladrand als S. creiiata Kortu. (teste Kurz) gedetermineerd onderscheiden 
zich van onze var. serrata door den meer langwerpigen bladvorm en de talrijker minder 
gebogen, meer opstaande ^ijnerven en d(! bij de volwassen bladeren blijvende fijne be- 
haring" der bladonderzijde. 
Behalve in den bladrand komen variaties voor in de lengte en dikte iler bloemstelen, 
de grootte der bloemen, de beharing in het algemeen en in de kleur en beharing der 
jonge bladeren. — Misschien veronderstelt Pierre 1. c. te recht, dat tusschen de verschillende 
soorten in Eng. Indië en den Maleischen archipel voorkomende geen scdierpe grenzen te trek- 
ken zijn, en dat zij alle als variëteiten van .S'. Noroiihae Reinw. moeten beschouwd worden. 
Geogr. verspreiding: Uitsluitend in West-Java. Daar echter in 
vele streken bijzonder algemeen. Meestal op 1300 — 1600 M. ; soms bijv. 
op den Goenoeng Galoenggoeng (Preanger) tot op 1850 M. (bovengrens) 
en in het district Djampang-koelön van de afd. Soekaboemi (Preanger) 
nog op 250 M. zeehoogte (beneden-grens\ De hoogste en dikste Schinia- 
boomen door ons op ongeveer 1400 M. zeehoogte gevonden. Ontbreekt 
reeds op G. Slamat. — De hier en daar in Midden- en Oost-Java staande 
Schima-boomen, bleken ons daar niet inheemsch, maar gecultiveerd te zijn. 
Buiten Java: Niet bekend. — Standplaats: Alleen in constant voch- 
tige streken in hoogstammig heterogeen altijdgroen oerwoud of zelf 
bosschen vormende. Zelden in secundaire bosschen. — Voorkomen: 
Dikwijls min of meer gezelliggroeiend, bijv. op den Goenoeng Galoeng- 
goeng in de Preanger op 1600 — 1700 M., zoomede op 1000 cM. bij Taköka 
in Djampang-wètan (Preanger i. Soms verstrooid tusschen Ciqmliferae, 
Lauraceae, Engelhardtia en Altinyia. Door zijn kenbaren habitus dikwijls 
ook dan nog den stempel drukkende op de physiognomie van het bosch. — 
B 1 a d a f V a 1 : Altijdgroen. — Ouderdom: Aanzienlijk. — Groeisnelheid: 
Snelle groeier. Een 10 jarige geplante boom op afgespoelden, steen- 
achtigen grond op 1750 M. zeehoogte op den G. Sêndara in de Këdoe : 
H = 13 en D = 16 cM. (gemeten.) — De daar staande boomen hadden smal 
kegelvormige, zeer laag aangezette, zeer dichte kronen, welke aan een 
jongen spar deden denken. Een 28 jarige geplante boom op 1700 M. 
zeehoogte op vruchtbaren grond op het Pëngalèngan-plateau nabij de 
pasanggrahan aldaar (Preanger): H=24 M. bij D— 50 cM.— Vermenig- 
vuldiging: Alleen door zaad. Dit verliest volgens Houtvester E. 
ToBi snel het kiemvermogen, doch komt snel op, ingeval het spoedig na 
het inzamelen wordt uitgezaaid. Vormt vele stronkuitslagen. Zaad gemak- 
kelijk in groote hoeveelheden te krijgen. — BI oe i- en vruclittijd: 
Bijna het geheele jaar. Zeer rijk bloeiend en nogal rijk vruchtdragend. 
In de Preanger vooral Juni Augustus veel rijp te krijgen. De vruchten 
blijven leeg nog maanden lang na het openspringen aan den boom zitten. 
Bloeit reeds op zeer jongen leeftijd. Onder de 10 jarige op den Sendara 
geplante boomen waren uit het afgevallen zaad reeds talrijke 0.35 M. 
hooge plantjes opgeschoten. — Hout (techn. eigensch. v. h.): „Spec. Gew. 
= 0.7" (van Eeden). Spint reukeloos; fijn; vuil-wit; smal. Kernhout 
geleidelijk in het spint overgaande. Effen lichtgeelbruin of vuil vleesch- 
kleurig, dof, fijndradig. Poriën bijzonder talrijk, klein of zeer klein, 
