(335) 
111 
inaequalibus sat crebris instructi; stamina stylis fere aequilonga; fruclus perfecti. Folia laete viridia. 
Flores albi. 
Frutex unicus in Belgio observatus; ex ejus fructibus Gravet in Belgio (Louetle-St. Pierre), ego 
in Germania boreali (baud procul a Brema) plantas florenles educavimus. Foliola liarum planlarum 
longius sensim acuminata erant quam in frutice materno; in frutice culto Bremensi aculei tenues longi 
multo crebriores erant quam in Belgico. Foliis et aculeis igiLur hie Riibiis eiichloos Bremensis R. Barbeyi 
appropinquavit. 
Ein einzelner Strauch, 10 km von Louette-St. Pierre bei Gédinne, Prov. Namur in Belgien, von 
Gravet gefunden. 
(6) R. namiirensis nov. nomen ad int. 
Frutex unicus, baud procul a R. eiichloo in Belgio a Gravet repertus. Differt a R. eiichloo foliolis 
terminalibus ovatis acutis, inflorescentiâ angustâ subracemosâ, glandulis stipitatis rarioribus et brevi- 
oribus. 
Louette-St. Pierre, Prov. Namur. 
(7) R. orthoclados A. Ley in Journ. bot. XXXIV p. 190. (1896.) Rogers Handb. Brit. Rubi p. 47. 
Exclud. R. oiihodaihis Boula}- Rone. Vosg. (142) n. 127. (1869.) 
Turiones vulgo alte arcuati; foliolum terminale saepe ovato-lanceolatum, apicem versus sensim 
acuminatum, figuram folioli R. uiresccniis exacte referens. Alia foliola sicut in R. eiichloo, a quo specimina 
exsiccata non certe distinguenda sunt. 
V. V. sp. in unico loco cognito, ducibus Rogers et Augustin Ley. 
Frutices pauci R. orthocladi occurrunt immixti plantis similibus numerosioribus, quarum notae 
fluctuantes sunt. Turiones nunc suberecti, nunc arcuato-decurvi, foliola lata vel angusta, glandulae 
inflorescentiae copiosae vel nullae occurrunt. Limites inter omnes has formas invenire non potui; A. 
Ley nonnullas earum e R. orthoclado et R. Sprengeiii hybridâ generatione or tas esse suspicatus est. Ex 
meâ vero sentcntiâ R. orthocladiis nil nisi R. plicaliis X Sprengeiii est. 
England: Beaconhill bei Trelleck, Monmouthshire, wenige Sträucher. 
(8) R. ruhricolor Bloxam in Syme Engl. bot. ed. 3, III p. 180, teste J. E. Griffith. 
Frutices humiles, inter se variabiles, scd omnes R. nilido similes et crebre vel parcius glandulosi. 
Flores rosei. — V. v. sp. 
Bei Bethesda in N. Wales. 
2. Foliola infima brevissime petioluta, terminalia late ovata. 
(9) R. Trevirani Koehl. teste Weihe in Wimm, et Grab. Fl. Sil. p. 2 vol. I p. 53. (1829.) 
Turiones sparsim pilosi; folia glabriuscula (Weihe) vel parce pilosa, foliola terminalia adulta 
rotundato-ovata, acuminata; inflorescentiae abreviatae ramuli villosi, aculeolati, glandulis stipitatis 
inaequalibus muniti. 
Bei Schmiedeberg in Schlesien von Koehler aufgefunden. Von Waldenburg in Schlesien sah ich 
eine im allgemeinen ähnliche Form mit mehr pyramidalem Blütenstande. 
Planta Vogesiaca R. Trevirani simillima inflorescentiâ raccmosa et turionibus glabriusculis 
R.plicato arcte affinis videtur, sed glandulae stipitatae in inflorescentiâ crebrae et valde iuaecpudes sunt. 
Bei Bamont, Dep. Vosges (ges. v. Bouly de Lesdain). 
(10) R. axillaris P. J. Muell. in Flora (B. Z.) 41 p. 139. (1858.) (Excl. R. axillaris Lejeune Revue 
p. 238.) et R. inopacalus Lefvr. et P. J. Muell. in Pollicli. XVI p. 117 (1859) aliae sunt formae inter 
R. Siiberectos et R. Sprengeiii vel Riibos glandiilosos intermediae. 
Omnes hi Rubi e grege R. Trevirani inter se arcte affines sunt, sed formae melius observatae R. ortho- 
dados et R. eiichloos evidenter inconstantes sunt. Singuli frutices inter se discrepant, ita ul neque 
omnes in unam nec in complures species naturales disponi possint. Vix dubium \ idolur. has plantas 
partim hybridae originis, partim e hybridis progenitas esse. Conjecturae: 
