172 
(396) 
Cailles prostrati et folia R. conjlifolium, inflorescentiae R. plicalum, flores R. affinem revotant. 
Variât, ut videlur, foliolis junioribus discoloiibus, porro aculeis longioribus et validioribus. 
In England sehr zerstreut; häufiger im westlichen Schottland, in Wales besonders auf Anglesey, 
ferner namentlich in Irland. Zweifelhaft ist die Zugehörigkeit einer sehr ähnlichen Form aus dem Schwarz- 
wald. 
388. R. macrophyllus Wh. et N. ex pte. - Wh. et N. Rubi Germ. 35 t. XII. (1825.) 
Pocke Syn. Rub. Germ. 215; Aschers, et Gr. Syn. VI 521. Boulay in Rouy et Cam. Fl. Fr. VI 
20; Rogers Handb. Brit. Rubi 43. Sudre Rub. Eur. p. 48. 
R. sihmticiis Godron exs. 
R. piletostachys Gren. et Godr. Fl. France I 548 (1848). Gremli Beitr. Fl. Schwz. 43 ex pte. 
Focke Syn. Rub. Germ. 219. 
Turiones robusti, crassi, ex arcu humili prostrati vel saepius in dumetis ad 3 — 4 m (interdum ad 
5 m) altitudinem scandentes, inferne obtusanguli, hirsuti, aculeis parvis subulatis instructi, superne 
angulati, praecipue in partibus junioribus patenter villosi, aculeis vulgo mcdiocribus e basi latâ falcatis 
vel reclinatis armati. Folia magna, digitato-quinata; petiolus supra planus, stipulae lineares; foliola 
membranacea, inaequaliter et apicem versus saepe duplicato-serrata, su])ra laete viridia, glabrescentia, 
subtus pallidiora, praecipue in nervis pubescent ia; juniora saepe pube densiore subcana; terminale e basi 
latâ cordatâ vel emarginatâ nunc marginibus subparallelis deinde sensim convergentibus et apicem 
elongatum efformantibus (ita ut fere figura rectangularis triangulo coronata inscribi possit) circum- 
scriptum, nunc marginibus magis curvatis ellipticum, cuspidato-acuminatum, interdum quoque brevius, 
fere angulato-suborbiculare. Inflorescentia saepe ampla, composita, inferne ramulis ascendentibus 
distantibus axillaribus aucta, superne nunc laxa, pedunculis sat longis patentibus subracemosa, nunc 
densa, e ramulis cymoso- vel corymboso-niultifloris composita. Rhachis cum ramulis tomentoso-villosa, 
aculeis acicularibus vulgo sat raris, interdum quoque glandulis stipitatis nonnullis instructa. Bracteae 
auguste lineares. Flores médiocres; calyces externe cano-tomentoso-villosi; sepala in flore et fructu 
reflexa; petala obovata, pallide rosea vel alba; stamina stylos supcranlia; ]iollini granula difformia 
immixta; carpella glabra, rarius pilosa; fructus perfecti, magni, sapidi. 
Non obstante figura foliolorum variabili species bene distincta et saepissime primo intuitu recog- 
noscenda est. In silvarum solo ubero humido, praecipue in rivulorum vicinitate, optime viget et staturâ 
elatâ frondeque amplâ omnes alios Rubos Europaeos superat. In locis minus idoneis vix ante ceteros 
excellit. Specimina typica prope fines Rossiae et illa ad litora oceani Atlantici crescenlia inter se non 
diversa sunt. 
Hujus speciei formas glanduliferas olimGodroni nomine: R. pileloslachys salutavi. Sed, illo signo 
levissimo neglecto, planta autoris Gallici nullo modo a R. macroplnjllo Guestphalico differt, varietas 
igitur non est. 
Varietät es sunt: 
a. belophorus Lefv. et P. J. Muell. PolUch. XVI 111 n. 45. (1858). (spec.) 
Differt a typo aculeis robustis longis turionum, ramorum et inflorescentiae. Ex Sudre var. sui R. elonga- 
lispini est; cf. Rub. Eur. p. 41. 
b. albifloms (Boulay et Lucand Assoc. Rub. 365. - 1881). Boul. in Rouy et Cam. Fl. Fr. VI 22. 
Differt foliolis subtus tenuiter cano-tomentosis et floribus magnis. Planta vigorosa, eglandulosa, albiflora. 
c. quadicus Sabransky D. Bot. Mon. 1889 S. 131 (Var.) (Spec, nova in Oe. B. Z. 1891 no. 11). 
R. austriacus Focke in sched. prius. 
Plerumque humilior. Foliola subtus cano-pubescentia; terminale vulgo obovato-oblongum. Bra- 
cteae glandulosae. — Occurrunt foliola angustiora et latiora sicut in lypo;in silvis caeduis forniae magnae 
inflorescentiis amplis multifloris ornatae inveniuntur. 
An subspecies? 
