1S4 
(408) 
tomentosa; Iciininale ollipticiiiii. Inflorescentiae amplae fundo excepto aphyllae apicem versus decres- 
cent is ranuili patentes, supra medium subcymoso-partiti, brcviter tomentoso-villosi, parce glanduliferi 
et aculeis tenuil)us vulgo raris munili. Flores parvuli; sepala reflexa, petala oblonga, pallide rosea; car- 
pella villosa. Pollen mixtum. 
Fl. majo, junio. 
Limites inter R. Coiilinhi et R. ('(/regium var. egregiatiim dubii et difficiles sunt. Folia grosse 
serrata in Germania meridionali quoque occurrunt. Melius jR. Couliiihi a R. inflcxo distinguitur, sed 
utraque planta vix satis cognita est. 
loiter Buschwerk und Bäumen im südwestlichen Europa. Aus Frankreich nur aus der Gegend 
von Bordeaux bekannt. In der spanischen Provinz Galicien und im nördlichen Portugal verbreitet, 
nach vSüden "u seltener werdend und dort mangelhaft fruchtend (Sampaio). 
R. cunctator Focke Syn. Rub. Germ. 281. (1877). Aschers, et Graebn. Syn. mitt. Fl. VI 537 
ex pte (!). 
Planta gracilis, sempervirens, notis plurimis R. egregio affinis, sed multo minor. Foliola serrulata, 
subtus cinereo-tomentosa, sericeo-micantia; inflorescentiae rhachis aculeis acicularibus rectis, longioribus 
quam in R. egregio, instructa. 
Ex uno solum loco cognitus; specimina exsiccata in aliis regionibus lecta, quae olim cum hac 
planta conjungenda esse putavi, nunc ad R. egregium ejusque varietates coUoco. 
Im südlichen Baiern bei Tutzing am Starnberger See (Gremli). 
R. murinus ad int. 
R. nidis subsp. murinus Focke in Aschers, et Graebn. Syn. VI 562. (1902). 
Planta gracilis; turiones appresse tomentelli, glandulis breviter stipitatis tomentum superantibus 
aculeisque tenuibus instructi; folia pedato-quinata; foliola obovata, cuspidata, subtus virentia. Inflores- 
centiae elongatae, angustae, aphyllae, nunc subracemosae, nunc thyrsoideae; rhachis cum pedicellis 
appresse tomentella, glandulis stipitatis copiosis instructa. Flores parvuli; sepala post anthcsin patentia 
vel laxe reflexa; stamina stylis breviora; fructus perfect!. 
Planta in unico loco tantum reperta, inflorescentiâ, glandulis copiosis, partim quoque sepalis 
patentibus R. longiihyrsigerum refert. Affinitas dubia; R. rudi glandulis breviter stipitatis crebris 
similis, sed aliae notae plantam potius ad gregem R. egregii et R. longilhyrsigeri collocare monent. 
Bisher nur selten (vereinzelt?) im Elztale im Schwarzwald, S.W.Deutschland von Götz be- 
obachtet. 
E Styria orientali cl. Sabransky specimina exsiccata complura misit, quae habitu R. egregium 
aemulari videntur. Sed inter se hae plantae non conveniunt et in omnil^us foliola ovata, nec obovata 
sunt. Verosimile hybridae originis sunt, uti Sabransky suspicatur. 
397. R, myricae Focke in Alpers Gefpfl. Stade 27. (1875.) Syn. Rub. Germ. 223. Aschers et Gr. 
Syn. VI 227. 
Humiiis, eglandulosus; turiones arcuato-prostrati, rarius scandentes, obtusanguli, parce pilosi, 
aculeis brevibus reclinatis et foliis ternatis, inlerdum cpioque quinatis instructi. P'oliola subaequaliter 
minute serrata, subtus pubescentia; terminale late cordato-ovatum vel ellipticum, breviter vel longe 
et subcaudato-acuminatum. Inflorescentiae brevis interdum foliosae ramuli inferiores ascendentes 
pauciflori vel racemigeri, superiores patentes, uniflori vel racemoso-pauciflori, pubescenti-tomentosi, 
parce aciculati. Flores sat longe pedicellati; sepala breviter pubescentia, post anthesin fructus fundum 
amplectentia; petala oblonga, alba; stamina stylis fere aequilonga, post anthesin non conniventia. 
Fructus perfecti. — Foliola in foliis quinatis vulgo imbricata. — Species bene definita, districtum parnm 
extensum incolens. 
R. hesperio Rogers, quem vivum videre mihi nondum licuit, compara vi, sed nuper de affinitate 
dubito. R. longithyrsigero similis, sed eglandulosus et foliola ovata. 
