(415) 
191 
Turioncs arcuato-prosirali, obtusanguli, parce pilosi, demum glabrescenles, aculeolis et glandulis 
stipitalis paucis vcl numerosis iiistructi. Aculci subae(|ualcs, e basi lalâ lanceolaLi, rec ti vel reclinati; 
folia quiiiata vel nonnulla ternata; petioli aculeis falcatis muniti, vulgo glanduliferi ; stipulae filiformes; 
foliota lata, serrulata vel superficialiter serrata, supra parce pilosa, subtus juniora tomentoso-villosa, 
incana, adulta virentia vel viridia; terminale obovatum vel late ellipticum, acuminatum vel subcuspi- 
datum. Ramorum fertilium folia ternata, foliolis acutis vel indistincte cuspidatis. Infloresccntiae 
mediocris vel sat longae ramuli plurimi subcymosi, saepe triflori, in ramis validis c^ moso-corymbosi, 
multiflori, infimi vulgo elongati, omnes cano-tomentosi, glandulis brevibus et aculeis acicularibus sparsis 
instructi. Flores médiocres; sepala cinereo-villosa, laxe reflexa; petala rosea vel albida; stamina stylos 
vix superantia; carpella glabra vel parce pilosa; fructus perfecti. 
Non solum ramuli medii, sed quoque inferiores distantes, axillares, subcymosi, vulgo longi et 
apicem versus partiti. 
An etwas feuchten buschigen oder waldigen Stellen im nördlichen und mittleren Portugal, süd- 
wärts noch bei Cintra unweit Lissabon. 
Prospccies (?) R. Insilanico af finis: 
R. Henriquesii Sampaio in ,,A Revista" 1903 secund. G. Sampaio Rub. Portug. p. 63, (1904). 
Sudre Rub. Eur. p. 1(50. 
Sampaio liane speciem optime distinctam esse et extensam regionem incolere dicit. Notae vero, 
quibus differt a R. lusitanico e descriptionibus et speciminibus exsiccatis sumptae hand satis certae 
videntur. 
Turiones puberuli, glandulis et aculeolis exasperati, aculcos vulgo copiosos rectiusculos gereutes; 
folia semper fere ternata; foliola vulgo plicata, denticulata, subtus cano-tomentosa, terminale obova- 
tum vel ellipticum, cuspidatum. Inflorescentiae pyramidalis ramuli subcymosi, tomentoso-villosi, 
glandulosi et crebre aciculati. Flores sat parvi; petala alba vel albida; stamina stylis fere aequilonga; 
fructus perfecti, sepalis reflexis. Cetera sicut in R. lusitanico. 
Videtur ex autore species constans. Folia ilia R. nmcronaii revocant, sed semper fere ternata 
sunt. Nullus Europae mediae Rubus huic arete affinis est. 
In den Berggegenden des mittleren und nördlichen Portugal verbreitet; auch in der spanischen 
Provinz Galicien. 
R. p e r a t t i c u s Sampaio in ,,A. Revista" 1904; Rub. Portug. p. 65; 
Affinis R. Henriquesii, cf. Rub. Port. — N'ördl. Portugal. 
Series: Vestiti. 
Rubi médiocres vel humiles, turionibus obtusangulis autumno radicantibus. Turiones, rami, 
inflorescentiae ramuli calycesque cum foliorum pagina inferâ indumento molli tonientoso-villoso obducti. 
Glandulae stipitatae plerumque sparsae, subaequales, indumentum tomentosum raro superantes. Aculei 
subaequales. Tomentum e pilis majoribus fasciculatis et simplicibus cum parvis stellutatis contextum est. 
Species typicae seriei sunt: 
R. adscilus: inflorescentia ampla, laxa; foliola grosse serrata, terminale oblongum, longe acumi- 
natum. 
R. vesiihis: inflorescentia subcylindrica, apicem versus densa; foliola minute serrata. terminale 
suborbiculare vel late ellipticum, breviter cuspitlatum. 
E speciebus secundariis affinibus differt : 
R. conspieuus: indumento breviore, non molli; 
R. dasyclados: foliolis grosse serratis; 
species plurimae: foliolis minus latis. 
