(422) 
b. Vestiti Sub-Bifrontes. 
Formae adinoduni variabiles inter R. bifroiitcm et R. vestilum intermediae. Distinguuntur a 
^uh-Ruslic(ii}is iiuliunento piloso mullo l)reviore, aculeis gracilioribus et glandulis stipitatis vel aculeolis 
saepe erebris. 
R. conspicuus P. J. Muell. in Flora (B. Z.) 42 p. 71. (1859). Focke Syn. Rub. Germ. 296; Ascher- 
son et Graebn. Syn. mill. Fl. VI 548. 
Turionesbrevitertomentoso-villosi, rariussubglabri, subaequaliter aculeati, saepe parce aculeolati; 
foliola late elliptica vel suborbicularia, cuspidato-acuminata, supra glabriuscula, subtus adpresse albido- 
tomentosa, in umbrosis saepe virentia; inllorescentiae apieem versus decrescentis ramuli erecto-patentes, 
lomentosi vel breviter tomentoso-hirti, parce vel crebre glandulosi, aculeis longis subulatis, in pedunculis 
saepe acicularibus confertis instructi. Sepala in flore et fructu reflexa; petala subrotunda, laete rosea; 
fructus baud raro perfecti. — Cetera ut in R. uestito, sed omnes fere notae variabiles sunt. 
Immutatam e seminibus educavi plantam in solo arenoso sterili, in quo R. vestiliis periit. 
Audi auf kalkarmem Boden. Verbreitet im Rheingebiet und den Nebentälern vom Bodensee bis 
Elberfeld; ferner um Genf, Frankreich? 
R. horripilus Muell. et Lefvr. Poll. XVI p. 126 n. 63 a R. coiispicuo simili foliolis profundius ser- 
ratis subtus viridibus et caulibus densius aculeatis villosis glandulosisque diffère dicitur. 
c. Vestiti S u b - V u 1 g a r e s. 
E. formis, in quibus characteres R. vestili cum illis R. villicaiüis vel R. vulgaris conjuncti ob- 
servantur, duae sunt species bene definitae, quae tractus longe extensos Europae mediae incolunt. 
405. R. pyramidalis Kaltenb. Fl. Aach. Beck. 275. (1815.) Focke Syn. Rub. Germ. 288; Aschers, 
et Graebn. VI 549. Rogers Handb. Brit. Rubi p. 50; Boulay in Rouy et Camus Fl. Fr. VI p. 24. 
R. vulgaris ß iimbrosiis Wh. et N. Rub. Germ. 38, 39. 
R. viliosüs Lasch Linn. VIII 297 (1833). 
R. carpinifolius et R. rhamnifoliiis Godr. exs. 
R. umbralicus P. J. Muell. Flora (B. Z.) XLII 71 (1859). 
R. ci/elicnsis Wirtg. Hb. Rub. Rhen. ed. I no. 91. 
Laschii nomen „R. villosus" huic plantae tributum antiquissimum, sed a Thunberg et Alton jam 
mullo prius aliis speciebus impositum est. 
Excl. R. pgramidalis Babgt. (1819), R. umbrosiis P. .1. MucW. (Wirtg. exs.) et aut. mult. Brit., 
R. villosiis Ait., Thunbg.. R. pyramidatiis P. J. Muell. etc. 
Turiones robusti arcuati, demum arcuato-prostrati vel scandentes, angulati, fusco-purpurei, 
laxe villosi, interdum parce glanduliferi, aculeis aequalibus ad angulos dispositis mediocribus e basi 
dilatatâ compressa declinatis armati; folia digitato-quinata; aculci petiolorum falcati, stipulae lineares; 
foliola grosse et irregulariter duplicato-serrata, supra opaca, strigoso-pilosa, subtus pilis longis praecipue 
ad nervös dispositis confertis et micantibus mollia, juniora vulgo cana, adulta viridia. Inflorescentiae 
panniculatae inferne f oliiferae, pyramidalis superne densae ramuli breves villosi, sparsim glandulosi acule- 
atique, supremi brevissimi uniflori; pedicelli interdum crebre aciculati. Flores médiocres; sepala externe 
cinereo-villosa, a fructu reflcxa; petala elliptica, pallide rosea; stamina stylos parum superantia; poUinis 
granula plurima perfecta; carpella glabra; fructus bene maturescunt. 
In apricis interdum R. veslito, in aliis locis R. villicaiili similis; folia in solo fertih interdum 
R. macrophijllum revocat. Glandulae stipitatae, nunc copiosae nunc rarae vel immo nullae. l^ales formae 
hinc inde obviae varietates vel fortasse hybridae originis esse possunt. Etsi interdum singuli frutices 
dubii occurrunt, species vastum territorium incolens constans et bene definita est. 
