(429) 
205 
R. septemmonlanus Wirtg. in sclied. varietas R. Menkei vidcLur. — R. micans, cui a Sudre sepala fructum 
amplectentia tribuuntur, 7^. Lejeiiiiei magis affinis videtur. 
Formae R. Menkei et ejus all'inibiis similes sunt: 7^. longiculpis P. J. Mucll. in sched. Genev. Mém. 
soc. M. et L. p. 120; R. breuiglandiilosiis et brachijadens P. J. Muell. in Boul. Rone. Vosg. no. 15 et 29; 
R. siictocalyx P. J. Muell. in Bonpi. p. 185. R. dissocialiis Boul. et Malbr. Assoc. Rub. no. 29 (ex Boulay). 
Foliota terminalia in 7^. Menkei vero obovata et longe cuspidata esse soient, in aliis formis vulgo 
ovata, fundo rotundata vel emarginata sunt. Indumentum in nonnullis brevis, in aliis densius villosum 
est quam in R. Menkei, inflorescentia variabilis. 
Limites inter singulas formas vacillant vel omnino incerli sunt; specimina exsiccata saepe diversis 
subspeciebus adscribi possunt. 
Omnes hae formae intermediae sunt inter 7^. vestilum (cum affinibus) et 7^. hiiium (cum affinibus). 
In Deutschland am häufigsten in den Rheingegenden, zerstreut in Schleswig-Holstein, Westfalen, 
Südbaiern und Steiermark ((leg. Sabransky); in den belgischen Ardennen; sehr ähnliche Formen (conf. 
R. mollissinius) auch in England und Nordfrankreich. Getrocknete Exemplare gestatten kein Urteil über 
die Zusammengehörigkeit der Formen verschiedener Standorte. 
Rubi vigorosi vel médiocres, setis longis glanduliferis plerumque quoque glandulis brevius stipi- 
tatis ornati. Turiones arcuati vel arcuato-prostrati, vulgo obtusanguli, glabri vel pilosi, aculeis e basi 
lata plerumque setoso-angustatis armati. Stipulae angustae. Folia in nonnullis speciebus magna; foliola 
membranacea, plerumque subtus viridia. Inflorescentia saepissime ampla et laxa, ramulis inferioribus 
patentibus, supremis saepe unifloris, intermediis hand raro cymoso-partitis; setae glandulaeque in pluri- 
mis copiosae. Flores saepe spectabiles. 
Species typicae R. grandifoliiis et R. incaneseens sunt, a quibus R. Lej'eunei et 7?. rosaeeiis derivan- 
tur. Notis certis hae species earumque affines a nonnullis Apfcn/a/fs elKoehlerianis distingui non possunt, 
attamen, characteribus omnibus comprehensis, necessitudine naturali potius ad Grandifolios accedere 
videntur. De R. glaucovirente dubito ; suspicor eum formam 7^. Lej'eunei parallelam orientalem constituere. 
Conspectus s p e c i e r u m p r i n c i p a 1 i u m. 
A. Planta glaberrima, setis glanduliferis copiosis instructa. 
Folia magna; inflorescentia ampla 7?. grandifolins. 
B. Rami cum foliis pilosi. 
I. Foliola discolora, subtus tomentosa. 
a. Inflorescentiae ramuli infimi reliquis multo longiorcs. 
Turiones glabri 7^. ineancscens. 
Turiones pilosi 7?. Sleudneri. 
Series Grandifolü. 
b. Inflorescentiae ramuli infimi non elongati. 
Foliola lata, breviter acuminata (7?. ciciir cf. infra) . . 
Foliola ovata vel rhombea, longe acuminata 
7?. napaeus. 
R. vagus. 
II. Foliola concolora (raro juniora subcana). 
a. Setae longae glanduliferae sparsae. 
1. Inflorescentia tliyrsoidea. 
Aculei lanceolati; sepala laxe reflexa 
7\*. festivus. 
