(449) 
225 
Inflorcsccntiae angustae, saepe valde elongatae, thyrsoideae, eglandulosae; foliola latiora quam 
in R. scabio, subtus molliter pilosa. Zwischen R. scaber unweit Minden i. W. 
Formam aliam moUiler villosain ex iisdem parentibus progenitam observavi in Britannia 
(Oxfordshire). 
R. hirius x scaber. R. nuicronipelalus x hirliis Boulay. Variae formac intermediae. — Schwarz- 
wald, Vogesen. 
R. firmuhis Gremli Oe. B. Z. XXI p. 94 (1871) fortasse forma hybrida e R. scabro et specie 
glandulosâ est. 
Vidi specimina exsiccata R. scabro similia, quae a R. macrophyllo et R. Bellardii orta esse vi de- 
ban tur. 
Species R u b o scabro affines v e 1 similes. 
R. tereticaulis P. J. Muell. in Flora (B. Z.) XLI 173. (1858.) 
R. pygmaeiis (cit. Guenther) Metsch in Linn. XXVIII 178. 
R. mimili floras (nom. P. J. M.) Wirtg. Hb. Rhen. ed. II 104, non P. J Muell. 
R. mitiyaliis P. J. Muell. in Boul. R. Vosg. n. 60 p. 79 (1867). 
Turiones tenues, tomentoso-villosi, glandulosi et aculeis tenuibus saepe subfalcatis instructi. 
Folia vulgo ternata; inflorescentia elongata, laxa, saepe foliifera; ramuli cum rhachi et pedicellis 
tomentoso-villosi, glandulosi, parce glanduloso-setosi, aculeolis tenuibus acicularibus sparsis muniti, 
superne saepe inermes. 
Glandulae stipitatae in solo humido longiores sunt quam in arido. 
Praeter banc plantam, qualem in loco classico Palatino (Reisbach), baud procul ab oppido 
Weissenburg sito, vidi, formae paullo robustiores occurrunt, in quibus folia saepius quinata, glandulae 
longius stipitatae, aciculi inflorescentiae interdum thyrsoideae laxae crebriores reperiuntur. Limites 
inter has formas majores et typicas tenuiores non exstant. — In solo caleareo arido foliola subtus sub- 
velutino-mollia evadunt. 
R. polytrichus Progel in Ber. Bot. Ver. Landsh. VIII. (1882), non A. Kerner (1890), nec Franchet 
(1890), similis videtur, sed R. hirto propinquior. 
Quoad e speciminibus exsiccatis cognosci potest, multae formae intermediae R. tereticaulem 
cum speciebus glandulosis conjungere videntur. 
Die Verbreitung des R. lerelicaulis fällt ungefähr mit dem Bezirke zusammen, in welchem 
R. scaber häufig ist. Sie erstreckt sich daher vorzugsweise über Südwestdeutschland und Nordostfrank- 
reich. 
421. R. pallidus Wh. et N. in Bluff et Fngrh. Comp. fl. Germ. I 682. (1825.) Wh. et N. Rub. 
Germ. 75 t. XXIX; Focke Syn. Rub. Germ. 337. 
An R. pallidus Sudre Rub. Eur. p. 85? 
R. obliquas Wirtg. in Flora (B. Z.) 1859 p. 235. 
R. cavalifolius P. J. Müll, in Boulay Rone. Vosg. n. 19 p. 67, 132 (1867), Rogers Handb. Brit. 
Rubi p. 71 est forma luxurians densiflora et latifolia. 
Turiones e basi arcuatâ procumbentes, inferne teretiusculi, aculeolati, superne angulati faciebus 
planis, hirsuti, glandulis inaequalibus aculeolisque inter pilos occultis et aculeis subaequalibus e basi 
latâ reclinatis brevibus instructi. Folia plurima pedato-quinata; stipulae lineares; pctiolorum aculei 
falcati; foliola tenuia, inaequaliter grosse serrata, supra parce pilosa, subtus pubescentia, viridia; terminale 
cordato-oblongo-ovatum, longe acuminatum. Inflorescentiae mediocris inferne foliiferae apicem 
versus decrescentis laxae ramuli patentes, cymoso-pauciflori, cum pedunculis longis tenuibus divaricatis 
tomentoso-hirti, glandulosi aciculatique, setis glanduliferis paucis praecipue in rhachi intermixtis. 
Flores médiocres; sepala externe cano-virentia, albo-marginata, in flore et fructu maturo reflexa, post 
anthesin saepe patentia vel suberecta; petala elliptica, alba; stamina stylos semper fere purpureos 
paullulum superantia; carpella glabra vel (in R. cavali folio) pubescentia. 
Biljliotheca botanica. Heft 83. 29 
