228 
(452) 
tomento tenuissimo albida, adulta pallide viridia; terminale ovatum vel oblongum, longe acuminatum. 
Inflorescentia mediocris vel elongata, inferne vel haud raro usque ad apicem interrupta, foliifera, 
foliis subtus tomentellis, ramulis erecto-patentibus apicem versus brevioribus; pedicelli saepe duo 
vel complures ad basin ramulorum subfasciculati. Rhachis cum ramulis laxe villosa vel saepius breviter 
tomentosa, glandulis brevibus, setis glanduliferis raris vel nullis et aculeolis tenuibus instructa. Flores 
parvuli; sepala externe cano-tomentosa, albo-marginata, in flore reflexa, postea saepe partim patentia, 
interdum erecta; petala angusta; carpella pilosa; fructus perfecti. 
Inflorescentiae ramuli infimi axillares racemoso-pauciflori, flore infimo haud raro e basi 
ramuli orto; ramuli sequentes saepe breves, pluriflori, pedunculis approximatis subfasciculatis, haud 
raro vero solito modo subcymosi; supremi biflori vel uniflori. 
Occurrunt varietates parallelae duae, hinc inde formis intermediis conjunctae. 
Forma: eii-foliosus. 
Turiones sat crassi, virides vel lumini expositi fusci, aculeis sat validis instructi, saepe dense 
pilosi; folia haud raro quinata; foliola in locis apricis subcoriacea, supra obscure viridia; terminale vulgo 
late ovatum vel ellipticum, interdum fere suborbiculare. Inflorescentiae ramuli vulgo villosi; flores 
majores quam in forma sequente; sepala post anthesin saepe patentia; petala alba. 
Occurrit in solo mixto fertili. 
Forma: saltmim Focke. 
Turiones graciles, tenues, semper fere fusco-purpurei, breviter puberuli; folia semper fere ternata; 
foliola tenuia, argute serrulata, supra nitidula, subtus juniora albido-tomentella, terminale vulgo oblongo- 
ellipticum, longe acuminatum. Inflorescentia vulgo elongata, demum fructibus onusta nutans vel pen- 
dula; rhachis cum ramulis breviter tomentosa; flores parvuli, sepala reflexa, raro post anthesin nonnulla 
patentia; petala angusta, rosea; stamina externa in planifie stylos superantia, in montanis semper fere 
abortiva, ita ut interna breviora solum remaneant; carpella puberula; styli vulgo inferne purpurascentes. 
Habitus a R. eii-folioso valde diversus. 
Occurrit in detritu saxorum crystallinorum, in solo granitico vel arenoso, praesertim diluviano. 
Inter formas ambiguas albifloras R. derasiis L. V. L. et P. J. M. Jahresb. Poll. XYI 239 et 
R. flexiiosiis P. J. M. et L. V. L. 1. c. 240 nominandae sunt; quo modo P. J. Midler R. foliosiim in 
viciniis oppidi Weissenburg haud rarum appellaverit, nescio, sed R. gracilentum P. J. M. 1. c. 245 huic 
speciei adnumerandum esse suspicor. In R. pinicolä H. Hofmann Abb. Isis H. 11 p. 98 (1897), turiones 
aculeolis exasperati aliaecjue notae diversae sunt, ita ut origo hybrida suspicari possit. 
Planta pedicellis saepe subfasciculatis praeter R. caesium ab omnibus Rubis Europaeis differt. 
Habitu quoque a peritis facile dignoscitur, sed formarum series difficillime verbis circumscribuntur. 
Pili, glandulae, foliorum latitude, sepala plantae fructiferae, staminum longitudo, color aliaeque notae 
variabiles sunt. Scriptorum nomina plurima dubia sunt. Magis quam plantae occidentales formae in 
Tirolia, Austria aliisque regionibus hinc inde obviae a typo recedunt et usque ad ulteriorem obser- 
vationem dubiae manebunt. In herbariis vidi formas sepalis fructuum fundum amplectentibus insignes, 
sed aliis notis non diversas. 
Waldpflanze, auch an buschigen Berglehnen. Im westlichen Deutschland, von Schleswig-Holstein 
bis zum Bodensee, vereinzelt auch weiter östlich (Königr. Sachsen); Belgien, Schweiz, Savoyen und 
von da durch das nordöstliche Frankreich; in England vorzüglicli in den mittleren und südwestlichen 
Teilen, im Norden, in Wales und Irland selten. Das Vorkommen in Österreich bedarf noch genauerer 
Bestätigung. Pyrenaeen (cf. R. subalpinum). 
S p e c i e s v e 1 f o r m a e a f f i n e s. 
R. albicomus GremU Beitr. Fl. Schwz. 30 (1870) Focke Syn. 330, Aschers, et Graebn. VI 575. 
Folia plurima quinata; foliola profunde duplicato-serrata, subtus albo- vel albido-tomentosa et 
in nervis sericeo-micantia, terminale ovatum vel ovato-lanceolatum, longe acuminatum. Sepala fundum 
