234 
(458) 
sul)tus albiila vel cancsccntia, adulta saepe virentia; petala vulgo pallide rosea; stamina in flore juvenili 
sacpissinio stylos paulluluni supcranlia. - Plurimae forniarum singularum, quae verosimile seminibus 
constanlor propaganlur, in convalle una alteràve vel in viciniis loci, in quo primum observatae sunt, 
species parum variabiles esse videntur. In regionibus paullo longius remotis vero baud immutatae 
occurrunl, ila ut ,,Yarictates" levés vel distinctae aut ,, species affines" eorum locum teneant. Quamvis 
nonnullae hujus gregis formae per vastum territorium dispersae sint et in herbario optime segregatae 
videantur, nulla est, quae limitibus certis a similibus arete affinibus vel vix diversis separari possit, 
si frutices niulti provinciarum diversarum examinantur. Notae omnes (in indumento, aculeis, glandulis, 
i'oliolorum figura et serralurâ, sepalis etc), variabiles sunt. 
E hujus gregis speciebus secundariis melius quam aliae distinctae mihi videntur R. podophyllus, 
R. Callischii, R. salisbiirgensis et R. inaequalis. Nonnullae aliae vero, quamvis magis variabiles, nomi- 
nandae sunt. 
R. podophyllos P. J. Muell. in Bonpl. IX 281 (1861); (incl. R. obsedifolius P. J. Muell. in Boulay 
Rone. Vosg. n. 13). 
7^. bifrons x hiiius Boulay in Rouy et Cam. Fl. Fr. VI p. 98. 
Turiones obtusanguli, densius vel parcius pilosi et inaequaliter glanduliferi, aculeis subulato- 
lanceolatis muniti. Foliola serrulata et praeterea apicem versus remote et grosse serrata, subtus moUiter 
et subvelutino-tomentosa, terminale e basi emarginatâ oblongum, rarius obovatum, breviter acuminatum. 
— Inflorescentiae elongatae apicem versus vix decrescentis ramuli pauciflori, superiores patentes, omnes 
villoso-tomentosi, glandulis inaequalibus crebris et aculeis tenuibus subulatis instructi. Flores médiocres; 
sepala in flore et fructu reflexa. 
In nonnullis regionibus Helvetiae occidentalis et Germaniae austro-occidentalis Rubus fere 
vulgatissimus, sed variabilis. A Boulay 1. c. cum hybridis e R. hirto et R. bifronte ortis enumerantur: 
R. erythrocaiilon N. Boul. Ass. Rubol. 28 et R. aspratilis P. J. Muell. in Boul. Rone. Vog. n. 115. 
R. Caflischii Focke Syn. Rub. Germ. 278 (1877). Aschers, et Gr. Synops. mitteleur. Fl. VI p. 887. 
Turiones apicem versus acutanguli, glandulis stipitatis inaequalibus aculeolisque sparsis et 
praeterea aculeis subaec[ualibus sat validis anguste lanceolatis instructi. Foliola inaequaliter serrata, 
subtus albo- vel cano-tomentosa, demum virentia, terminale subcordato-ovatum vel late ellipticum, 
breviter acuminatum, infima sat breviter petiolulata. Inflorescentiae mediocris divaricatae ramuli 
vulgo laxe patenter pilosi, dense glanduliferi, aculeis longis aciculatis saepe copiosis armati; sepala 
tomentoso-villosa, in flore et fructu reflexa. 
Foliola magis ovata et discolora quam in R. podophijllo, praeterea aculei robustiores et crebriores, 
pili rariores esse soient. 
A R. Radiilae formis minoribus admodum simihbus facillime distinguitur setis glanduliferis 
valde inaequalibus. 
Formae R. Caflischii simillimae sunt: 
jR. decipiens P. J. Muell. in Pollich. XVI 158 (1859) in descriptione autoris a R. bifronte vix 
nisi glandulis stipitatis sparsis distinguitur; tales frutices inter se satis diversi hinc inde occurrunt. 
R. epipsilos Focke Syn. Rub. Germ. 258 (1877) a R. Caflischii glandulis setisque subaequalibus 
et foliolis longe acuminatis differt. Occurrunt formae conjungentes variae. Ex his R. ceticiis Halàcsy, 
in alpibus Ceticis Austriae inferioris rcpertus, inflorescentiâ amplissimâ floribusque purpureis gaudet. 
R. holochloros Sabransky in Verb. zool. bot. Ges. 1904 p. 543. 
Foliola lata, saepe cordato-suborbicularia, cuspidata vel acuminata, subtus pallide viridia; sepala 
florum terminalium post anthesin partim erecta; stamina stylos vix aeqantia. Cetera fere ut in 
R. epipsilo. 
R. thehjbatos Focke Syn. Rub. Germ. 279 (1877). 
