(473) 
240 
glandulae rariores et foliola latiora, lateralia subsessilia. Slerilis. — R. arcades foliolis lateralibus 
manifeste petiolulatis distinguitur ; habitus aliaeque notae non diversae. 
R. hirtus Waldst. et K. PI. Hung. II p. 150 tab. 141 (1805). 
Difficillimum est, in hac specie collectivâ subspecies et varietates dignoscere; inclusis omnibus 
formis aberrantibus speciei descriptio propter signorum variorum copiam nimis vacillaret. Melius igitur 
erit, proles diversas, quamvis typo arete affines, ex ipsa specie excludere et ad ejus calcem seorsim de- 
scribere. 
Turiones ex arcu humili procumbentes, autumnali tempore ramosi et apicibus radicantes, inferne 
teretiusculi, superne obtusanguli, cum petiolis parum pruinosi, dense vel sparsim pilosi, glandulis stipitatis 
setis glanduliferis inaequalibus et aculeis e basi dilatatâ brevi tenuibus acicularibus reclinatis instructi. 
Folia ternata et in caulibus validis quinata; stipulae lineares, alte adnatae; foliola omnia petiolulata, 
membranacea, inaequaliter serrata, in utrâque pagina pilosa et saepissime saturate viridia; terminale 
petiolulo duplo vel triplo longius, e basi cmarginatâ vel leviter cordatâ ovatum vel oblongum vel obova- 
tum, sensim acuminatum. Rami floriferi sicut turiones dense inaequaliter glandulosi aciculatique, 
folia ternata gereutes; setae glanduliferae flexilcs saepe longissimae; inflorescentia saepe elongata, 
laxa vel conferta, panniculata, inferne foliosa, apicem versus decrescens, e ramulis lateralibus race- 
muligeris et racemo terminali composita. Flores médiocres vel parvuli, saepe longe pedunculati; sepala 
externe dense glandulosa et saepe echinato-setosa, in flore laxe reflexa, post anthesin erecta, fructum 
amplectentia, raro patula; petala august a, oblonga vel spatulato-oblonga, alba, raro rosea; stamina 
externa in anthesi erecto-patentia, stylos superantia vel omnino abortiva, interna erecta, stylis breviora; 
germina glabra vel pilosa; styli saepe rubentes. Fructus vulgo parvi, nigri. 
Variât caulibus pedunculisque dense vel parce pilosis, aculeis debilibus vel validioribus, aculeorum 
et setarum glanduliferarum copia, colore glandularum pallido vel obscuro, foliolis latioribus vel angustic- 
ribus, grosse vel inciso- vel superficialiter serratis, breviter vel longe acuminatis, inflorescentia brevi 
vel elongata, densâ vel patula, sepalis laevibus vel echinatis, carpellorum indumento, stylorum colore 
etc. Folia in inflorescentiâ hand raro glandulosa. 
Varietates talibus characteribus distinctae saepe per regiones circumscriptas admodum constantes 
et bene definitae sunt, sed diversarum terrarum formis comparatis omnes limites obliterantur. — Folia 
quinato-pinnata vidit Sabransky. R. amocinis Koehl. in Wimm, et Gr. Fl. Sil. I 2, 54 (1829) f. rosei- 
llora est. 
Fl. in Europâ central! exeunte junio et julio. 
Hab. in silvis montanis Europae mediae et meridionalis nec non Asiae occidentalis conterminae; 
haud raro in regionem collinam, vix in planitiem descendit. Incolit Silvas montanas, ubi turiones per 
hiemem nivis et foliorum marcidorum strato proteguntur. 
Verbreitung. Fehlt in Scandinavien sowie in den Ebenen Russlands und Norddeutschlands; 
findet sich im Kaukasus, wahrscheinlich in der Krim und zerstreut in den Gebirgen Kleinasiens, der 
nördlichen Ralkanhalbinsel, der Apcnninen und Nebroden. Sehr verbreitet in den Bergzügen Mittel- 
europas, in den Karpathen, Sudeten, Alpen und mitteldeutschen Bergen; in Westeuropa in abweichenden 
Formen. 
Subspecies distinguendae sunt duae, quae haud raro formis sat constantibus conjunguntur. 
Subspec. A. eu-hirtus Aschers, et. Gr. Syn. VI p. 612. 
Glandulis purpurascens vel rarius lutescens; caules vulgo dense pilosi; foliola subtus pallide 
viridia; flores médiocres, stamina externa stylos superantia. 
E hujus subspeciei formis innumeris memorabiles sunt: 
a) ponticus f. n. (,, proles"). 
Foliola saltcm juniora subtus tomento tenui adprcsso albida; inflorescentia vulgo gracilis, laxa. 
Differt a R.caucasico foliolis angustioribus, inflorescentia erecta (non nutante), floribus et pelalis majori- 
bus, staminibus longis. An jR. caucasiens x /»'r/ns? — Im Kaukasus. 
Bibliotheca botanica. Heft 83. 32 
