BlXACEAE. 
Pangium. 
Hooge boom. Kruinhoogte tot bij 40 M. Stam veelal zuilvor- 
mig en soms (met de wortellijsten) 2h M. in middellijn, veelal eerst 
vrij hoog boven den grond vertakt; soms met kleine, soms echter 
met buitengewoon groote wortellijsten. Kroon en Takken ge- 
woon. Schors buiten grauw, in doorsnede geelbruin, binnen 
bruinachtig wit; meestal met lenticellen, nagenoeg reukeloos; met 
eenigszins scherpen smaak, blauwzuurhoudend. 
Bladeren langgesteeld, hartvormig of rond eivormig toegespitst, 
gaaf of min of meer 3— 5-lobbig, gaafrandig of eenigszins gegolfd, 
meestal 7-nervig, sterk netvormig-geaderd en op de aderen van onderen 
roodbruin-behaard. 
Volwassen bladeren boven donkergroen-glimmend, onder grijs- 
groen en dof, nagenoeg zonder reuk en met eenigszins scherpen 
smaak (blauwzuurhoudend). Bloemen groenachtig wit of vuil wit. 
Vruchten van buiten donkergrauw, dof. Zaden van buiten grauw. 
Endosperm wit. 
Aanm. Beschrijving naar Herb. Kds., aangevuld naar de literatuur. 
Greogr. verspreiding: Geheel Java van o tot op 1000 M. zee- 
hoogte. Door mij O. a. op de volgende plaatsen gevonden. In Banten op den 
Poeïasari op 1000 M. bij kampong Kihoedjan. In de Preanger bij Palaboehan- 
ratoe op 100 M. Bij Soebah in Pekalongan op 50 M. In Semaraugbij Këdoeng- 
djati op 250 M . In Kediri bij Pare op 300 M . In Banjoemas op Noesa- 
kambangan op 50 M . zeeli . In Z . W . Pr&b&linggS, bij Wadëran op 900 
M. In Bësoeki bij Simpólan op 900 M. en in het district Rogodjampi op 
500 M . zeehoogte . In vele streken o . a . op de laatstvermelde groeiplaats 
zeer algemeen in het wild. Buiten Java: „Sumatra en Celebes" (Koord.) 
„Filippijnen" (Blanco). ,Ambon" (Rumph.). Ook ongetwijfeld op veie 
andere eilanden van den maleischen Archipel door het gemakkelijk trans- 
port der vruchten over zee en weerstandsvermogen der zaden tegen 
zeewater. — Standplaats: Uitsluitend op constant vochtigen, vruclitbaren 
grond, bij voorkeur in altijdgroene, laag gelegen bergbosschen. In de 
djatiwouden uitsluitend in vochtige ravijnen en dan nog slechts enkele 
boomen verstrooid tusschen een 150 tal andere boomsoorten. — Voor- 
komen: Zelden min of meer gezellig groeiend, niet zelden een vrij groot 
aantal individuen in hetzelfde bosch. In W. Java meestal slechts ver- 
strooid groeiend. Bladafval: Altijd groen. — Bloeitijd: In Juni, 
Aug. en Oct. bloemen verzameld. — Gebruik. Hout weinig duurzaam 
geacht en bijna nooit gebezigd, omdat de zaden een gezochte ,,groente" 
opleveren. De doodelijke (narcotische) werking der versche, en niet-uitge- 
kookte zaden bij inwendig gebruik voor meiisch en dier is algemeen bekend ; 
eveneens, dat dc „afgekookte" zaden een smakeloos onschadelijk voedsel 
oplovoreii, dat ook in de iiilandsche keuken benut wordt. De intens 
bittere jonge bladereu zag ik in dc Miuahasa algemeen voor grueutc 
I 
