SCOLOPIA. 
— 16 — 
BlXACEAL'. 
Het type iu het Mal schiereiland, Burmah en Sumatra. — Voorkomen: 
In vele streken o.a. in de djatibosschen van Midden-Java een nogal 
algemeen voorkomende boom, echter nooit gezellig groeiend waargenomen. 
— Standplaats: In het binnenland soms op constant vochtige^j, 
vruchtbaren vulkanischen grond in heterogene schaduwrijke hoogstam- 
mige wouden, die uit een paar honderd boomsoorten bestaan, vooral op 
periodiek drogen en onvruchtbaren grond in loofverliezende bosschen. 
Bij uitzondering binnen het bereik van de branding der zee oa. opeen 
kalkrots aan den oever van het eiland Noesakambangan. — Bladafval: 
Altijd groen. — Bloeitijd: In Semarang in Juni en Oct. bloemen, op 
Noesakambangan in Sept. bloemen en jonge vruchten en in Dec. rijpe 
vruchten verzameld. In de Preanger in Juli bloeiend en Oct. vrucht- 
dragend. — Gebruik Hout hoogst zelden door de inlanders gebezigd, 
zeer weinig bekend Schoi-f< enz. geen nut bekend. — Cultuur: 
Buiten Hort. Bogor. niet in cultuur. Met aantebevelen. — Inlandsche 
namen: Slechts aan weinig inlanders bekend. Bij Këdoengdjati /."//aw, j. 
echter bij KarangasÖm (ook in de res. Semarang) Snnggawudjd, j. geheeten. 
Op Noesakambangan vaak met Eoekrm, j. verward en daar soms ook 
Kf'inanden, j. of Rnnang, j. genoemd, soms Boekem-karang, j. Bij Ta- 
koka evenals elders een paar Flacon rtia's constant lioekein, s. en bij 
Panoembahan (Djampang koeion) Ki-kemandm, echter ook in de Preanger 
evenals bij Poegër (Bësoeki) de naam aan de meeste inlanders onbekend. 
— Habitus. Zeer karakteristieke meestal slechts 10 — 15 M. zeer zelden 
25 M. hooge boom, die door de groote samengestelde doornen (bij stam- 
loten en bij jonge boomen) dadelijk de aandacht trekt. Evenwel overigens, 
noch in blad, noch in bloei of vrucht de opmerkzaamheid trekkende. 
De stengeldoorns van Flarourtia Bamontclii V Her en F. Bitkam 7i. et 
M.; die beide soms op op dezelfde groeiplaatsen voorkomen, gelijken 
veel op die van de Scolojiia, maar deze laatste is onmiddellijk te onder- 
scheiden door 5 — 7 nerven, welke uit den bladvoet ontspringen en door 
de toegespitste vruchten. 
Scolopia lioxhxrgü Clos var. orofa Boerl. Arhor iii^qiie ad 25 M. 
alta rel in liftore urhuscula 5 — 6 metralis. Tnincus arhoruni adultioruin 
inennift^ urhonim juniorum et turiomim dense ft2)/uosus. Foliu modice petiolata, 
apice petioli saepe biglandulosa^ ovata vel ovato-lanceolata vel elliptica^ apice 
hreviuscule interdnm snhabrupte actiminata, basi obtusa vel inia leviterpro- 
tracta, grosse, obiter crenulata, et in sinubus vel prope eos minnte glanduloso- 
dentata, bosl 5 — 7-tiervia, iiei-ris hasalibus extimis saepe tenerriims; 
interdum nerco basalt infinio altero vel utroque basi cutti costa conjtiHCfa, 
tripli ad qnintupli-nervia ; siiperne pinnatinervia nervis laferalihus teiiuibiis, 
urctiatis, ufrinque 2 — 3, dense reticulata, coriacea, glaberrima, interdum 
nttidula, ë^z^^ 55— lo , 75° ; P^'^- 8—10 inM. Racenii solifarii vel gemini 
foliis plus dimidio breviores + 45 niM, longi, a basi inde floriferi dense 
puberuli. Flores hermaphroditi, longe pedicellati (pedic. 8—10 niM.) 
divaricati, laxi, ad ''3 ped i celli bracteola vel bracieolis 2 — 3 
