BrXACEAK. 
— 21 — 
FliACOÜRTIA. 
bladeren, kleinere bloemen en inecstal struik-habitus en volgens Trimen ook door een 
gelobden schijf en 4 zittende stempels zou onderscheiden. In Ceylon en in Eng. Indië 
bewoont zij uitsluitend de droge laagvl.akte terwijl F. Eainoiitclti veel meer algemeen is 
in hoogere streken. De laatste soort is echter zeer veranderlijk (5 variëteiten door 
HooKER opgegeven) en het komt ons voor dat ook 1'. sepiaria niet meer dan varie- 
teits-verschillen met haar vertoont. Evenwel is het aantal door ons onderzochte 
bloemen nog onvoldoende. 
Het is op Java een zeer verspreide, in bladgrootte eenigszins variabele, maar zeer 
karakteristieke en vrij scherpe species. 
Geogr. verspreiding: Met uitzondering van West-Bantën in geheel 
Java beneden 500 Meter zeehoogte op vele plaatsen gevonden. In 
vele streken o. a. in de res. Semarang, Madioen, enz. algemeen. Buiten 
Java: „Voor- Indië en Ceylon, Maleische Archipel, Madagaskar" (Index 
Kewensis). — Standplaats: Uitsluitend op periodiek droge of zeer droge 
gronden. In de djatiwouden van Semarang, Zuid Besoeki, Noord-Banjoe- 
wangi en bij Tomó in de Preanger algemeen. Daarbuiten uiterst zeld- 
zaam en nog nooit in altijdgroene schaduwrijke oerbosschen aangetroffen. 
Dus uitsluitend in het gebied waar een duidelijke droge moesson is. — 
Voorkomen: Verstrooid tusschen een lionderdtal boomsoorten — Blad- 
afval: Loof verliezend, doch slechts zeer kort bladerloos en ook in den 
drogen moesson, zelfs op zeer waterarme standplaatsen, bijna altijd in 
vol blad. — Bloei- en vrucht tijd: Bij Tomo in de Preanger bloemen 
en vruchten in Juli verzameld en in Mei alleen steriele exemplaren. 
Bij Poegër en Zuid- Besoeki en bij Kedoengdjati in Semarang, vruchten 
in October. — Gebruik: Hout. Doordat de boom klein en te knoestig 
is wordt het hout door de inlanders niet gebezigd. Schors, enz.: 
Slechts de rijpe vruchten worden rauw als ooft gegeten. Door veredeling 
zoude men hiervan wellicht een smakelijk ooft kunnen verkrijgen. 
Cultuur: voorloopig niet aantebevelen. Inl. namen: Bjj Tömó in 
de afd. Soemëdang in de Preanger zoomede in de res. Tegal bij Mar- 
gasari en in de res. Madioen bij de desa Saradan heet dit boompje 
constant en met uitsluiting van alle andere species Saradan^ j , s. Maar 
in Semarang en Soer&kartS, o a. bij Kedoengdjati en Tël&wE is de naam 
constant Ba(/a, j. — Bij Prigi niet ver van Kedoengdjati heet men deze 
soort, evenals Flacourtia liukam Z. et M. meestal Èoekiem, j. En deze 
laatste naam geldt ook in de res. Besoeki bij Poegër en bij Badjoelmati 
(afd. Djëmbër en afd. Banjoewangi) . — In Semarang werd door enkele 
inlanders nabij desa Kenteng (nabij Këdoengdjati) deze soort ook lii- 
roekriH, J . met andere woorden de gedoomde Boelmn genoemd . - Do namen 
Saradan, j . s en Biuju,] . zijn uitstekend voor de opsporing der species. — 
Habitus: Het is een karakteristieke lage boom of boomheester, die vooral 
in de djatiwouden, waar hij algemeen is, in den drogen tijd dc 
aandacht trekt doordat de loofkroon van dit boompje dan nog dicht en 
fraai frisch groen is, terwijl van de meeste andere boomsoorten van 
dezelfde standplaats dan of alle bladeren afgevallen of voor het 
grootste gedeelte geel en verschrompeld zijn. De boomhabitus herinnert 
eenigszins aan de ook in dc djatiwonden groeiende Murraija cxotica L. 
( Këmocnincj , '].), maar dc omgekeerd eivormige aan den rand uitgc- 
schulpte kleine enkelvoudige bladeren en do rijkgedooriide stam doen 
ecliter deze Flacourtia dadelijk als zoodanig kennen en verwarring met 
elke andere boomsoort der djatibosschen is daardoor uitgesloten. 
