ViBURNUM, 
- 41 — 
Caprifoliaceae. 
lijsten, veelal eerst nogal hoog boven den grond onregelmatig 
vertakt. Kroon ijl, soms hoog aangezet, onregelmatig. Schors: 
(bij 12 cM. stamdiam). 3 mill. dik; buiten grauw, met veel wrat- 
vormige lenticellen, van binnen bruinachtig wit; bros. Jonge 
deelen grof-stervormig-behaard. 
Bladeren langwerpig of elliptischlancetvormig met spitsen voet 
en kort-toegespitsten top, gaafrandig dun-leerachtig, onbehaard of 
van onderen met stervormig haren bestrooid, met van onderen sterk 
uitspringende, van boven ingezonken nerven en venen, dikwijls 
gerimpeld, dikwijls nogal groot, 130—200 mM. lang, somtijds 290 niM. 
lang, bladsteel 35 — 40 mM. Scherm vormige eindstandige bloem- 
tuilen, gesteeld maar met twee bladachtige schutbladen aan den 
top der stelen, nogal groot, 130 — 150 mM. diam ; met den steel 
80—100 mM. lang; 6 — 8 stralig, grof viltig-behard. Bloemen 
zeer klein (1 — 2 mM.) welriekend, wit, met klok-radvormige, in 
knop bolvormige kroon, en veruitstaande rechte helmdraden, zeer 
kleine helmknopjes ; stijl zeer kort met 3 korte stempels ; eierstok 
behaard. Vrucht rond-eivormig toegespitst in sicco sterk afgeplat, 
gegroefd en gerimpeld Zaad met effen kiemwit. 
Bladeren sterk gerimpeld, geheel gewoon groen; nerven aan 
bladonderzijde vuil-wit. Vruchten (jong) groen, zuur samentrekkend ; 
rijp violet-zwart, rinsch-samentrekkend smakend. 
Aaiun. Beschrijving naar Herb. Kds., vcrgelelcen met autlientiek, en naar in Juni 
bloeiend exemplaar in Hort. Rog. III L 17. 
Georgr. verspreiding: Uitsluitend in West- cn Midden- Ja va, 
nog niet oostelijk van den G. Oengaran gevonden, o a. op de 
volgende plaatsen : Op den G. TëlëmJtjJt en G. Oengaran in de res. 
Semaraug op 1000 M. zeehoogte. Bij Pringftmba op 1000 Meter in de afd. 
Bandjarnëgara der res. Banjoemas. Bij Soerdjtt in de res Pëkalongan op den 
N. W. Prahoe op 1400 M. zeer algemeen. In de Preauger niet beneden 
300 Meter en niet boven 1500 Meter; o.a. bij Sanggrawa in het distr. 
Djampang-Koelon op 400 M., bij Palaboehan ratoe op 500 M., bij Pan- 
gëntjongan (G, Galoenggoeng) op 1000 M.; bij Tjigenteng (distr. Tjison- 
dari) op 1400 Meter zeeh. In vele streken algemeen. Buiten Java 
„Sumatra (Junghuhn). Borneo (Korthals). Malakka : Poelo-Pinang 
(Wall)". — Standplaats: Constant vochtige altijdgroene bergbosschen; 
ook in secundair jong bosch en in graswildernissen in constant vochtige 
streken. — Voorkomen: Nooit gezelliggroeiend waargenomen. — Ver- 
menigvuldiging: Door stekken en door zaad.— Bloeitijd: Het 
geheele jaar door.— Gebruik: Hout niet door de inlanders gebezigd, 
