CORNACEAE. 
— 80 — 
Marlea. 
goeng bij Pangentjongan op 1300 M., bij Sanggrawa op 400 M. in de 
Djampangs en bij Tjibodas op den G. Gedé. Eenige specimina van 
Taküka (Freanger), den G. Slamat en Pëngalèngan-plateau en van Soer- 
dja (Pëkalongan) behooren ook waarschijnlijk tot deze variëteit — Voor- 
komen: Niet gezellig, maar in vele streken o.a. bij Takoka, Pënga- 
löngan plateau, enz. niet zeldzaam — Standplaats: Op vruchtbaren, 
steenachtigen vulkanischen, constant vochtigen grond in heterogene berg- 
bosschen — Bladafval: Altijdgroen — Bloeitijd: De meeste 
verzamelde specimina in oostmoesson (Juli, Aug.) bloeiend en toen enkele 
ook vruchtdragend. Zeer rijk bloeiend. — Gebruik. Hout als te 
weinig duurzaam en te krom niet door de inlanders gebezigd. Ook geen 
verder nut bekend. — Nog niet in cultuur; voorloopig nog niet aan 
te bevelen.— Inlandsche namen: Vrij constant in de geheele 
Preanger o. a. bij Tjibodas (H B.), bij Takoka, enz. A7- tjai-euh, s.— Bij 
Simpar in Tegal werd mij nog de onzekere en zeer locale naam Tjipir, 
j. en bij Soerdja de eveneens zeer locale naam Lembajoeiigan, j. opgege- 
ven. — Habitus: Eigenaardig; o. m. te herkennen aan de vrij groote, 
lichtgroene, in vorm variabele, min of meer hartvormige, scheve bladeren 
en den nogal gladden grauwen stam, die veelal dicht met groote lenti- 
cellen bedekt is. De bladeren van jonge planten, die zeer groot en 
gelobd zijn, herinneren aan bladeren van jonge exemplaren van de ook 
in de Preanger groeiende Cohimhia Javanica Bl. (zie ons Deel I). Laatst- 
genoemde plant echter nooit in de hooge bergstreken, waar Marha to- 
mentosa Endl. nog voorkomt. Van de in blad bedriegelijk op deze soort 
gelijkende Marlea hegoniaefoUa Roxb. is laatstgenoemde o. m. reeds steriel 
meestal reeds door de geringe of bijna ontbrekende beharing der blad- 
onderzijde van de voorgaande soort te onderscheiden. 
Aaiim. Beschrijving ook van Stam t/m Schors naar twee exemplaren van Herb. 
Kds. vergeleken met auth. exemplaar van Blumk. 
De typische vorm is in Herb Hort. Bogor slechts door twee exemplaren in Herb. Km. 
vertegenwooriligil en een van Dr. Qiltav. De bloemen dezer var. zagen wij in een 
exempl. van Hassk. 
De tweede vorm met kleinere bloemen en veel minder dicht behaarde dikwijls ronde 
bladeren is de algemeen verspreide en schijnt ook in sikkim voor te komen (Thomsun 
1857 Herb. calc). Zij is door Hassk. als soort >-o<»;(d//o?ï« beschreven ; 
De 3e is alleen van Pangal ? aanwezig en staat wat de beharing betreft ongeveer tusschen 
beide in. De bloemen zijn daar echter zeer groot. 
Marlea tomentosa Endl. Ilamuli subteretes, subflexuosi, glabrescenfes. 
Folia vulde variabilia, rorflata, ovato-oblonga aut ovata, basi cordata vel 
rofuiidata, maequilatera vel aequilatera, apice acuminata, integra vel ir- 
regulariter lobata, lobis saepiiis 2 — 3 acuminatis, membranacea, siibtiis in 
nervis et saepe in veiiis pubescentia, basi 5 — 8-(saepe 6-) nervis, costa 
media uervos primarios crasside ralde snperante, nervis luteralibus e costa 
media costis utrinque 3 — 4, omnibus ronvergeiiiibns, subtiis ruJde proininen- 
tibiis, renis transversis protniiiulis reticiilata, petiolis teretibiis siipra haitd 
sulcntis pubescentibus breeiiiscuUs; in stirpibas novellis folia saepe 230 mM. 
longa et lata, petiolis longissimis (r)0—200 mM.) Folia 130 90 -170 100 
