Mastixia. 
- 93 — 
CORNACEAE. 
Bladeren (volwassen) geheel gewoon gi-oen met gelen raidden- 
nerf, boven glimmend, onder dof, fijngewreven met eenigszins aro- 
matischen aan Protiuin herinnerenden reuk en nogal bitteren smaak. 
Jonge bladeren bleek geelaclitig groen. Bloemen geelachtig wit, 
zeer talrijk, nogal aangenaam, sterk welriekend als Michelia-hloemen. 
Kelk buiten geheel lichtgroen en boven met geelachtigen zoora. 
Bloemkroon roomkleurig met groenachtigen tint. Helmdraad en 
helmknop melkwit. Stempel geel. Stijl vuilwit. Eierstok fraai oranje- 
geel daardoor de kleur der geheele bloem iets geelachtig. Bloemas 
en bloemsteeltjes vuilgroen. Bloemknoppen zeer bleekgroen of groen 
wit. Vrucht rijp zwartblauw; jong groen, aromatisch riekend, met 
iets bitteren en aromatischen smaak. 
Afiiiiii. Beaclirijving naar eenige bloem- en vruchtilrag'ende exemplaren van Ilerb. 
Kns. alle uit Taköka, vergeleken met een steriel exemplaar uit Herb. Bl en een 
bloeiend exemplaar van M. Juii(/hii</iiiaiia Miq 
AliQUKL geeft als eenig verschil tusschen deze soorten de vorm der vrucht die bij de 
laatstgenoemde meer bolvormig zou zijn. De vrucht varieert echter eenigszins in vorm. 
Geogr. verspreiding: Alleen in de Preanger op 1000 M. en 1300 
M. bij Takoka, Tjigenteng en Pangentjóngan. Buiten Java: onbekend. — 
Voorkomen: verstrooid groeiend tusschen een paar honderd boom- 
soorten. — Standplaats: Vochtige heterogene bergwouden op vrucht- 
baren grond.— Bladafval: Altijdgroen. — Bloeitijd: Bloemen en 
tegelijk vruchten in Aug. in Maart. — In April nog rijpe vruchten met 
bloemknoppen. • Gebruik: i/oM^-eigenschappen zeer weinig bekend. Hout 
versch gekapt, dof, reukeloos, geelachtig wit, fijndradig, nogal hard, iets 
schulpachtig splijtend. Schors, enz. niet gebezigd. — Nog niet in cultuur. 
Voor wegenbeplanting en in reboisatie van kale berghellingen ter proefne- 
ming aanbevolen. — Inlandsche naam: Evenals de andere Mastixia 
van de Preanger bij Takoka constant Ki-tèndju, s. ; bij Pangëntjongan en 
Tjigenteng bij name aan de inlanders onbekend. — Habitus: niet in 
het oogvallend, maar aan de meestal tegenoverstaande sterk gewelfde, 
langtoegespitste bladeren, waarvan de reuk aan die van Protium 
japanictiiH. Burm. {Trcnggoeloen, j ) herinnert. Zoowel de bladeren en 
vruchten dezer soort als van de andere Mastixia van de Preanger 
gelijken veel op een boom der familie der Scacinaceae, een Gomplunidru 
(zie hieronder) die op dezelfde groeiplaatsen voorkomt, maar welke niet 
zooals Mastixia (zwak aromatische) gomhars bezit. De grijsgroene kleur 
der onbehaarde bladonderzijde in ook nogal eigenaardig. 
Mastixia rostrata Bl. Arhor 80 M.alfa. Baniull gnirilcs, riiierei, fflahi-i. 
lnii(>c((tioii('!< nitn pi'flolix iiovcIUa appressa puhcruluc: Folia iiifer iniiiora, 
