Hypericaceae. 
— 136 — 
Cratoxylon. 
bezet De jongere bladeren met fraai (onder en boven) purperen 
middelnerf en primaire zijnerven. Zeer jonge bladeren geheel purper. 
Bloemen fraai purperrood, zeer talrijk; reukeloos. Kelk groen. 
Bloembladen rechtopstaand, geheel purperrood met witten nagel, 
Helradraad vuil wit, helmknop geelachtig. Stamper groenachtig wit 
Klieren geel. 
Aaiiiii. Beschrijving naar twee exemplaren van Herb. Kds. ; een bloemdragend van 
Palaboohan-ratoe en een vruchtdragend van Banjoewangi, beide van genummerde boomen. 
Iii hhid h deze soort iiirf raii ile beidf rorirje ti' (miJersch-iilen. 
Geogr. verspreiding: Geheel Java beneden 300 M. zeelioogte. In 
de Zuid-Preanger bij Palaboehan ratoe op 50 M. zeehoogtc. In Z. W. 
Bantën bij Tjëmara op 10 M. zeehoogte en ook viak bij de kust. In afd. 
Hanjoewangi op 20 M. zeehoogte bij Ragadjampi. Buiten Java : onbekend. — 
Voorkomen: Niet gezellig groeiend. — Standplaats: Heterogeen 
altijdgroen oerwoud der laagvlakte. Rij Tjëmara ook op ziltigen kuststrook 
en aan het strand. — Bloeitijd: Bloemen in Oct. verzameld. — Ge- 
bruik. Hout zou volgens inlanders van Z. W. Bantën voor huishouw 
ongeschikt, maar uitnemend zijn voor houtskool. Merkwaardig is, dat juist 
deze houtsoort, ook in N. O. Celebes voor dit speciale dool uit een 500 tal 
boomsoorten door de inlanders gekozen is geworden. 5V/m>-s, c»;. De jonge 
bladeren voor medicijn. — Cultuur: Met het oog op het hout wellicht 
aanbevelenswaardig en voor wegenbeplanting in de lagere streken. — 
Inlandsche naam: In afd. Banjoewangi Oeraiuz-oerangan, j. Bij Palaboe- 
han Harëmmgyrde, s. of ook soms alleen Bëineng, s., zooals daar een 
andere Cratoxylon-soort. — Habitus: door den schors, (zie boven) nogal 
eigenaardig; in bloei door de purperen bloempluimen te herkennen; dc 
tegenoverstaande bladeren gelijken op die van vele Eugenia's maar zijn 
niet doorschijnend gestippeld. 
C. racemosum. Bl. Folia brevifer petiolata, ohloiiga vel ovoio-lanceolata, 
acutiuscuU acuininata, bast obtusa vel rotandata siccando utrinque a cosla 
dilufa, papyracea, nervis + 12 tenuibus irregularibus snbtus prominulis, 
supra nitida, retkulato-venosa, in ramis forentibus 95j35—105 32 niM. 
longa in sterilibtis usqiie 200 niM. longa 32- 45 lata, petiolo + 1 — 2 mM. 
longo. Paniculae axillares, reductione foliorum tenninales, pyramidatae, 
+ 150 mM. longae ramulis inferioribiis + mM. longis. Cymae 5— 
7-florae pedttnculatae ; flores zt 10 mM. diam, pedicelli + 3 mM. Sepala 
oblonga, interiora paullo longiora, magis membranacea, 3—5 mM. longa. 
Petala obovata 7—8 mM. longa, 3—4 lata. Phalanges spatlmlati longius- 
rnle stipitati, supra mediinn filanienta filiformia hand densa doiso et mar- 
gine ferentes, 5—6 mM. longi, stipite 4 mM. longo. Sijuaniiilae hypogyhae 
■ 
