Engelhakdtia. 
— 163 — 
JUGLANDACEAE. 
Terwijl van deze vijf E. serraia en E. riylda twee scherp gekarakte- 
riseerde soorten zijn (beide zeldzaam en thans voor het eerst volledig 
bekend daar de exemplaren uit Herb. Kds. toevallig juist die van Blume aan- 
vullen) schijnen de o overige moeilijk door scherpe kenmerken te scheiden zijn. 
Met behulp van de bestaande beschrijvingen zou men den volgenden 
sleutel kunnen geven voor deze 3 verwante soorten : 
1 Volwassen bladeren nagenoeg onbehaard 2 
Volwassen bladeren grijs-viltig of zacht- 
harig, blaadjes gestoeld of zittend, vruchtaren 
0.12—0.15 M. lang E. Culehrookiana. 
2 Blaadjes gesteeld; meeldraden 8 — 13; 
vruchtaren 0.3 — 1 Meter lang, stijlen soms 
2-spletig E. sp/'cata. 
Blaadjes ongesteeld; vruchtaren 0.2—0.35 
M. lang;, meeldraden onbekend (tweehuizig 'r*) . E. dcerifioru. 
"Wanneer men echter verder de ouderscheiding dezer soorten bij de 
verschillende schrijvers nagaat, dan ontmoet men talrijke tegenstrijdig- 
heden: I Beharing: Volgens Blume zijn zoowel bij E. t^picala 
als bij E. aceriflora de blaadjes fijn s t e r v o r mi g b e s c h u b d; bij de 
laatste echter alléén met haarbosjes in de oksels. Volgens DEf:ANDOLLE 
is dit bij beide het geval. Volgens IIookeu zijn daarentegen de bladste- 
len en nerven bij E. spicata eerst zachtharig of viltig, daarna kaal, bij 
aceriflora viltig; bij Cohhrookiana de geheele onderzijde dicht-viltig; vol- 
gens Bkandis is echter bij de laatste do bladonderzijde of viltig of fijn 
beschubd en volgons Roxburgii zeiven onbehaard; zoodat behalve de 
geheele kale oude bladeren bij E. sx)icata, en de dicht-viltige bij E, 
ColebrookUma geen der soorten van beharing aan één dor soorten bij 
uitsluiting eigen schijnt, en daarmee feitelijk do basis van bovenstaanden 
sleutel vervalt. 
II. De bladrand. Volgens Hooker is de bladrand bij acertflura ge- 
zaagd of gaaf, volgens BiiUME gaaf. Bij ('olebi-ookiuiiu volgens Hooker 
en Brandis gaaf, volgens Kurz. {E. villosa Kurz. volgens Hooker=:è'. 
Colehrookianu) gezaagd of gaaf. 
III. De bladsteeltjes. Bij aceri/?om ontbrekend of zeer kort; bij A'. 
spicata middelmatig (Blume); bij E. spicata aanwezig of ontbrekend 
Brandis); bij E, Golehrookiana aanwezig kort (Brandis, Kurz) aanwezig 
of ontbrekend (Hooker^*. 
IV. De blad vorm. Bij E. spicata langwerpig, 175 mM. lang bij 50 
(Blume), eilancetvormig (Decandolle), lijn langwerpig 125 — 25(V'M. 
lang (Hooker), langwerpig-toegespitst (Brandis), eivormig tot elliptisch- 
lancetvormig (Kurz); bij E. aceriflora eivormig-langwerpig 75 — 125JVI. 
lang (Blume en Decandolle), lijn langwerpig (IIooker); bij E. Golehroo- 
kiana elliptisch-lancetvormig (Decandolle), breed of smallangwerpig, 50- 
100 mM. lang (Hooker). 
Uit al de genoemde kenmerken blijkt slechts dat E. spicata zich in 
het algemeen van E. Golehrookiana door grootere, smallere, langer gesteelde, 
minder behaarde bladeren onderscheidt, terwijl voor E. aceriflora slechts 
één kenmerk, n. 1. het ontbreken der bladsteeltjes bij alle schrijvers wordt 
opgegeven. Ook de andere punten van verschil door de schrijvers ver- 
meld, zooals de ongeaderde bladeren bij E. spicata en de onbehaarde cu- 
pula bij E. colehrookianu (Kurz.), het aantal jukken en de kleur der 
vruchten (Blume) zijn tegenstrijdig en niet steekhoudend. 
