Engelhardtia. 
— 167 — 
Jtjglandaceaë. 
lang. Bladspil vooral der jongere bladeren min of' meer beschubd. 
Bloemaren voor zoover bekend ééuhuizig, 200 — 500 mM. lang, 
meeldraden in de cf hl. 8—13; stempels der $ bl. somtijds (abnor- 
maal?) 3— 4-dGelig. Vruchtaren buitengewoon lang (volgens Blume 
soms 1 meter lang); spil dun beschubd of zeer kort beliaard. In do 
hiertoe vermoedelijk behoorendc exemplaren van herb. Kds. zijn de 
bladsteeltjes somtijds korter (2 — 4 mM.) de blaadjes soms 180 mM. 
lang, met meest toegespitsten top, soms echter 'stomp, do bladvoet 
vaak afgerond; de bladeren nu en dan 6-jukkig. 
Qeorg. verspreiding: W. M. en O. Java, vooral in West Java; 
o.a. op do volgende plaatsen gevonden : Bij Palaboehanratoe op 200 M. 
zeelioogle in do afd. èoekaboemi en bij Sanggrawa op 400 M. (res. Pre- 
anger) In de res. Barijoemas op 1000 M. op het Midangan-gebergte bij 
Pringiimbil en bij Bandjarncgara op den G. Kapal. Bij Tangkil op 300 M. 
zeehoogte in hot distr. Toeren der res. Pasoeroehan Op al die punten 
nogal zeldzaam. Bui/en Java: Door de onzelcere synonymie de verspreiding- 
onzeker. — Standplaats: Uitsluitend op constant nogal of zeer voch- 
tigen vruchtbaren grond in altijdgroen heterogeen oerwoud. — Voorko- 
men: Verstrooid tusschen andere boomsoorten. — Bloeitijd: In Juni en 
Nov. bloemen en vruchten verzameld.— Gebruik. Hout zou niet duurzaam 
zijn en weinig voor timmerhout gebezigd worden. S c h o r s, en z. niet gebe- 
zigd.— I n 1. n a m e n : Ki-hocdjaji, s. bij Sanggrawa (Preanger) evenals ehlers 
de variëteit (iceriflora K. en V. dezer soort. — Ki-l'épn', s. bij Tjëmara 
(Bantën). — MeslhvCi, j. of ook? Grinf/(/in(f, j. bij Bandjarncgara en Pring- 
iimbit (Banjoomas) — Bij Tangkil (Pasoeroehan) aan de inlanders geheel 
onbekend, — Habitus: niet in het oogvallend. Door de gevinde gaaf- 
randige bladeren wordt deze boom door de inlanders soms met Ccdrrhi 
frhrifitgei Bl. {Socren. j.) verward. 
Eiigelliartia spicata var. /3. acciifloia K. & V. Woudreus. Kruin- 
hoogte tot 38 Meter, maar meestal slechts 25 — 30 M. hoog. Stam 
tot P/2 Meter in middellijn, zuilvormig. — Volwassen hoorn (Kerh. 
Kds. 3016 (3. en 3020 /3. bij Tjibodas op den Gede in de Preanger): 
Hr= 35 -38 M. bij D = 130— 160 cM. S tam : recht, nogal hoekig, 
met groote knoesten en nogal diepe gleuven, met zware wortellijs- 
ten Kroon: zeer hoog aangezet, ijl, onregelmatig. Primaire tak- 
ken krom, min of meer horizontaal. Schors nogal bros en veze- 
lig; buiten grauwbruin, ruw, met breede diepe overlangsche barsten 
met enkele lenticellen; in doorsnede bruinrood met witte plekken 
10 — 14 mM.; binnen vuil-wit; zonder bladgroen; zonder bijzonder 
sap; reukeloos; zeer samentrekkend-bitter smakend. — Blaad j es 2 — 6- 
jukkig alle of alleen de bovenste ongesteeld of alle kort gesteeld 
