'Memecylon. 
— 209 — 
Melastomaceae. 
meter. Twijgen nagenoeg rond. Bladeren elliptisch of ei-lancet- 
vormig, geleidelijk-, meest kort-toegespitst met stompen top, met 
versmalden spitsen voet, hard-leerachtig (in sicco), behalve de van 
onderen uitspringende van boven ingezonken hoofdnerf nagenoeg 
ongeaderd, groenachtig bruin opdrogend, gesteeld, 60 — 100 mM. 
lang, 22 — 40 breed, bladsteel 5 — 6 mM. Bloemstelen axillair 
en somtijds terminaal, gesteeld, dikwijls twee boven elkaar in de 
bladoksels, somtijds aan de toppen der twijgen met de terminale 
een (5-stralig), zittend, saamgesteeld scherm vormend, bloemstengels 
tweemaal 3-stralig vertakt ; bloemkluwens aan de toppen der zij- 
takken, met schutblaadjes aan den voet der korte dunne bloem- 
steeltjes (deze 2 — 4 mM. lang). Bloemen klein, kelk obconisch 
met 5 nogal spitse tandjes, 2 — 3 mM. breed, schijf (binnenvlakte 
v.d. kelkbuis) sterk geribd, meeldraden + 4 mM. lang, helmbindsel 
V. ond. toegespitst. Vruchtjes klein, 5 — 8 mM. Axdim. bolvormig 
met een bult aan den voet, kelk-rudiment klein (1 — 2 mM.) ring- 
vormig, met onduidelijk 8-ribbig schijf-rudiment. 
Aanm. BeschnjTing naar eenige vruchtdragende exemplaren uit Herb. Kds., autheu- 
thiek in Herb. mus. Bog. Volgens Cogniaux zijn de bladeren lang en smal toegespitst. 
Bij genoemde exemp'aren is dit niet het geval, en zijn de bladeren ook iets grooter dan daar 
wordt opgegeven. Daarbij zijn de soms zuiver terniinale bloei wijzen met de kenmerken 
van het ondergeslacht Eumemecylon in strijd. Bij het authenthiek exemplaar zijn de 
bladeren kleiner dan gemiddeld bij de onze het geval is en kort-stomp-toegespitst. Zeer 
typische soort; in de uitbreiding der bloeiwjjzen iets varieerend. 
Greogr. verspreiding: West-, Midden- en Oost- Java. Bij Soebah 
in res. Pëkalongan op ongeveer 50 M, zeehoogte. In res Semarang in 
de houtvesterij Karangasem op 200 M. In Zuid-Pasoeroehan bij Kali- 
pare op 300 M. — Waarschijnlijk behooren hiertoe ook een specimen voor 
1200 M. zeeh. van den Galoenggoeng in de Preanger bij Pangentjongan 
en één specimen van den Salak op 800 M. — Buiten- Java: „ Üurma, 
Malaya" (Index Kewensis). — Voorkomen: Verstrooid groeiend. — 
Standplaats: Vooral op periodiek nogal drogen grond; o.a. in djati- 
bosschen; maar ook heterogeen altijdgroen oerwoud. — Bloeitijd: 
Bloemen en vruchten in April. Bloemen in Febr. vruchten nog in April 
verzameld. — Gebruik. Eigenschappen slecht bekend. — Inlandsche 
namen: locaal en onzeker. Alleen bij Soebah gaven de ondervraagde 
inlanders vier ook voor andere boomsoorten geldende namen, voor deze 
bij hen weinig bekende boomsoort op. — Nog niet in cultuur gezien. — 
Habitus Zeer weinig in het oogvallend; in blad veel op sommige 
Eu(jenia''s gelijkend, evenals andere Memecylon soorten. 
Meded. PI. XXXIII. 14 
