Climaoandra. 
— 273 — 
Myrsinaceae 
tiilrijke cxemiilarcn s'p''weekt wordt. Volfjens Tkimen zou dit do A. t<o/(fii(ice(( v.ui Rox- 
liURaii /jjii Ovor A. //iniiiliK Kurz (uit Bciiffalcn) zjjn wij in twijfel. De bladcroii ver- 
tooiien geheel de eigenoiirdiije iiorvatuur en s ippelin^' van ("//(y/f/(Y///(/r(( inaiir in de (eenifre) 
onderzofliie bloeinl(iioi) l<()nden wij de lusscliensclicitten der helinlinopjes niet waarnemen. 
Geogr. verspr. „Voor- en Achter-Indië, Mal. Archipel, Zuid China" 
(Schimper). 
la. Cliinacaiidra obovata Miq. geiiiiina Scheff. 
Zeer laag krom boompje, lioogstens 6 M. bij 10 c.M. stamdiam. 
Bladeren elliptisch of obovaat meestal dun leerachtig of vliezig, 
doorschijnend, 65 — 140 — 165 mM. lang 38 — 75 breed, mot 10 — 12 
raM. lange bladsteel. 
Bladeren donkergroen met purperen bladstelen. 
Geogr. verspreiding: Alleen in West en Midden- Ja va in de laag- 
vlakte tot op 200 Meter zoehoogte. Bij TjÖmara in Z. W. Banten en bij 
Tjilatjap op Noesakamhangan in de res. Banjoeraas. Nergens algemeen. 
Buiten Java: Standplaats: Op vruchtbaron constant vochtigen grond 
in heterogeen schaduwijk altijdgroen oerwoud. — Voorkomen: Ver- 
strooid; nergens algemeen. — Bladafval: Altijdgroen. — Bloeitijd: 
Bloemen en vruchten bij Tjilatjap in December verzameld. — Gebruik: 
Ho}(t onbruikbaar geacht; te klein. Spint wit met rosa tint. Schors, 
enz. Bladeren in Z. W. Banten tegen schurft uitwendig gebezigd. — Inl. 
namen: Lempeni, s j. zoowel in Banjoemas bij Tjilatjap als in Ban- 
ten bij Tjëmara, — Habitus: Van alle Javaansche Myrsinaceae door de 
zeer breede omgekeerd eivormige bladeren met purperen bladstelen ge- 
kenmerkt. De variëteit (nu/nstifolia Scueff. heeft veel .smallere bladeren 
dan het type. 
Ib. Cliiuacanrtra obovata Miq. var. aiigustifolia Scheff. — C. 
salicifolia et muUifora MiQ ! 1. c. ; — C. sulicifolia, Soheff ! 1. c. ; — C. 
obovata var. angustlfoUa et salicifolia Scheff! Obs. iii p. 103. 
Zeer laag boomje. Kruinhoogte tot 10 M. bij 25 cM. stamdia- 
meter. Stam krom, laag ordeloos vertakt. Schors buiten grauw. — 
Op zeer dorre plaatsen slechts een II/2 M. hooge heester. Blade- 
ren lancetvorraig of obovaat-langwerpig met spitsen of min of meer 
toegespitsten top, meestal leerachtig ondoorschijnend. Bladeren dik- 
wijls 100 — 150, bij 33 — 47 somtijds breeder met 10 mM. lange 
bladsteel. Bij de autb. C. muUiflora MiQ. zijn de bladeren 120 mM. 
lang bij 22. 
Meded. PI. XXXIII. 18 
