OLACACEAE. 
Baillon ia Adans. II 361 en III 85 (1802), Hist. d. pl.V(Te- 
rebhithacées). - Miers Obaerv. in Contr to Bot. i 21—46 (1851 — 1869) 
en Journ. Linn. Soc. xvii (1«80) p. 68— Benth. et Hook Gren pl. 
I 342 p.p.— Engler in Fl, Bras. xii. 2 (1872)— Valetox Crit. 
Overz. der OJacineae B. et K (1886)— Van Tiegiiem sur les Pha- 
nerog. inséminéés in Buil. Soc. bot. Tr. 44 (1897) p. 99 — Engl. 
Pr. Nat. pfl iii 1 en suppl. van Dl. ii- iv p. 144. — Boerlage Dl. i 
lp 212 pro parte. 
Bloemen meest tweeslachtig, regelmatig. Kelk klein, meest met 
onduidelijken 4 — 6-tandigen zoom, vrij of met de bekervormige buis, 
met deu eierstok ot ruet de schijf vergroeid, bij de vruchtvorming 
meest aanzienlijk vergroot en dc vrucht omhullend. Bloembladen 
4 — 6 vrij of samenhangend in den knop klepvormig of zeldzaam 
dakpanachtig. Meeldraden evenveel of 2-of-3 maal zooveel als de 
bloembladen en er vóór geplaatst, zelden gedeeltelijk afwisselend. 
Somtijds gedeeltelijk door staminodiën vervangen, helmkuoppen meest 
vrij of met de kelkbuis verbonden, volkomen 2 — 5-hokkig of meestal 
aan den top ééuhokkig, met één (bij Ctenolophon 2) eitje in elk 
hokje, ana^troop met dorsale zaadnerf van den meestal vrijen top 
van den zaaddrager neerhangend, met één eivlies zelden met twee 
eivliezen of mia of meer rudimentair. Vrucht meest een steen- 
vrucht of noot, door de vergroote kelk omsloten, éénzadig, zaad 
zonder zaadhuid, dikwijls met een zijdelingsche groeve waarin de 
op zij gedrongen zaadlijst loopt, als valsche zaadnerf, en overvloedig 
kiemwit, kiem klein en in den top van het kiemwit; 
Heesters en boomen, zelden halve heesters, met afwisselende zel- 
den overstaande, enkelvoudige, gaafrandige bladen. 
De orde der Olacineae bevat bij Bkntii. en Hook. 4 onderfami- 
lies; die der Olaceae^ Opilieae^ Icacineae en Phijlocreneae. Het eerst 
