Xanthopyllum. 
— 299 — 
POLYGA.LA.CEAE. 
gende zijnerven fijn-netvonnig-geaderd met horizontale \n ^vooi ?i9.\ït2i\ 
uit de hoofdaerf ontspringende tertiaire aderen; met een of twee 
holle klieren aan de onderzijde geheel onder aan den bladvoet of 
aan den top van den bladsteel geplaatst o\ zonder klieren. Bloem- 
pluimen meest aan de toppen der takken tot zittende tuilen op- 
eengehoopt meest langer dan de bladeren met slanke hoofd- en 
zijassen, geheel kort-behaard. Bloemen in bundels (3 -7) opeen 
gehoopt op dunne steeltjes meest korter dan de bloem; kleiner dan 
de vorige soort; achterste bloembladen van binnen behaard; kielmeel- 
draden onderling en met de kiel aan den voet losjes verbonden. 
Schijf hoog. Eierstok nogal lang-gesteeld onbehaard, stijl dik, grof 
aanliggeud-behaard. Eitjes 8 — 14 (meest 12). Vrucht glad^ 
niet gerimpeld. Zaad nagenoeg zonder zaadhuid. — Bladeren der 
bloeiende takken 80 — 90 mM. lang bij 32 — 45 ; de grootere 145/65 — 
165/65; niet bloeiend specimen uit Banten ; zeer donker gepolijst- 
groen van onderen gewoon-groen weinig glimmend nervatuur bij het 
levende blad dikwijls weinig uitspringend, rand min of meer gegolfd. 
Bloem 5 — 7 mM. lang, buitenste kelkbl. 2 — 2.5 mM., binnenste 
3—4 mM. Bloem wit met een geel vlekje op elk der achterste 
kroonbladen, kiel wit., schijf-glasachtig-groen, stijl witbehaard. 
Bladeren donkergroen, onder gewoon groen, boven en onder 
glimmend, zonder reuk of smaak. Jonge bladeren geheel geelgroen 
en glimmend, ook reukeloos en smakeloos. Bloemen klein, wit, 
reukeloos, kelk geheel bleekgroen. Bloembladen leliewit. Helm- 
draad leliewit. Helmknop grijs. Eierstok lichtgroen. Stijl bleek- 
groen en bruin behaard. Stempel bleekgroen. Schijf vuil wit. 
Bloemsteel en steeltjes bleekgroen geel. 
Janm. Beschrijving' naar talrijke exemplaren van Herb. Kds. vergeleken met talrijke 
in Herb. Bog'. o. a 8521 cn 11387 (Teijsmann. Forneo) en vele uit Engelsch-Indië door 
KlNG gedeterminet rd; alsmede met het authenthiek exemplaar van X. excelsnm Blume, 
waarvan Miqdel ten onrechte den eierstok als behaard heeft beschreven. Verschillende 
levende exemplaren in Herb. Bog. Bloeiende in Augustus 1896; naar de laatste het 
zaad. 
De door Kinq onder den naam A'. affine Kths. gezonden talrijke exemplaren uit Ma- 
lacca alsmede enkele uit Moulmein en Assam in Herb. Bog. komen voor een gedeelte 
geheel met de hier beschrevene overeen, ter\v|jl andere meer nauwkeurig aan de door 
Temsmann. en Korth. in Borneo verzamelde exemplaren van A'. affine Korth. beant- 
woorden. Wij beschouwen dan ook laatstgenoemde soort, die door KiNO. als zeer ver- 
