Proteceae. 
— 316 — 
Helicia. 
Vruchten aan den voet eeuigszius steel vormig saamgetrokken en met 
een verheven rand hings de buiknaad. 
Aaiim. Bosolirijving dezer tot dusver voor Java niet vermelde soort en nieuwe variëteit 
naar talrijke exemplaren van Ilerb. Kds. en naar in Januari 18'J7 bloeiende boomeu in 
Hort. Büg. die daar onder de namen //. fuhi(,f(t en II. serrata gekweekt worden. Zéér 
typische soort. 
De Javaansche exemplaren verschillen van de oorspronkelijke soort die door R Bküvvn, 
Bennett en Blume beschreven is en die uit Amboina niet uit Java afkomstig is door- 
dat de laatste ongesteelde bladeren en gewimperde honigschubben heeft en onze soort 
van Java gesteelde bladeren en ongewimperde honigschubben. De volgende aanteekcningen 
hebben, waar niet het tegendeel vermeld is zoowel betrekking op de soort als op de 
variëteit siibinteijra K. en V. 
Geogr. verspreiding: Het type in W. en M. Java; o. a : Bij Tjë- 
mara in Z. W. Bantëu op 200 M. Boven Buitenzorg op den Salak op 
1000 M. Bij Taküka op 1000 M. en bij Pangentjongan op 1300 M. (in 
de Preanger). Bij Kledoeng op den Sondara op 1-100 M. Bij Simpar op 
den Slamat op 1500 M. Bij Pare in KPdiri op 200 M. Dus het type tusschen 
200 en 1600 M. zeehoogte. De var. suhiiitegi-a zoowel in M. en AV. als 
in Oost-Java; o. a. op de volgende plaatsen gevonden: In de res. 
Preanger bij Tjibodas op den Gede op 1400 — 1600 M. Bij Simpar in de 
res. Tëgal op den Slamat op 1400 M. zeehoogte. In de res. Semarang 
op den G. Oengarau op 1300 M. op den G. Wilis boven Ngebèl op 1450 
M.— 1500 M. (echter daar niet beneden). Bij Pantjoer op WOO M. inde 
res. Bösoeki. Dus uitsluitend op 1000 tot 1600 M. zeehoogte. Buiten 
Java : type op Ambon ; variëteit buiten Java onbekend. — Standplaats: 
Nogal algemeen op vruchtbaren constant voehtigen vulkanischen grond 
in gesloten hoogstammig heterogeen oerwoud en daar (o. a. bij Tjibodas) 
een slank groeiende hooge woudboom, maar ook op minder vruchtbaren 
en periodiek meer of minder droge gronden, echter ook alleen altijd- 
groene heterogene bergbosschen (o. a. op den Wilis op 1475 M.) maar in 
het laatste geval een lage kromme, laag en rijk vertakte boom. Niet 
in de alpine zone. — Voorkomen: Op de vermelde standplaatsen 
vooral op 1200 — 1400 M. in de Preanger niet zeldzaam, maar slechts 
verstrooid tusschen andere boomsoorten groeiende. — Bladafval: Al- 
tijdgroen. — Bloeitijd: In Aug. bloemen en in Oct. vruchten verza- 
meld.— Deze soort draagt meestal niet rijk vrucht. — Gebruik: Hout 
door inlanders van weinig waarde geacht. Het hout heeft door de breede 
geelachtige raergstralen vooral lengte-doorsnede een hoogsteigenaardig 
gevlekt uiterlijk, wat ook met het hout van Helicia incisa K. & V. het 
geval is — Schors oi.:. in loco gebruik bekend. — Cultuur: Bij reboi- 
satie van kale berghellingen, mits m. h. oog op irrigatie vooral in 
West-Java aantebevelen. — I n 1 a n d s c h e namen: Bij Tjëmara met 
Sayiatvan, s. een daar geldenden naam voor SijjHplocos odonttisxinut Bl. 
verwisseld en niet afzonderlijk bij name bekend. Ook op den Oengaran, 
den Wilis, den Rahoen, den Slamat en bij Pare bij name geheel onbekend. 
In de Preanger bij Tjibodas, Takoka en Pangrntjongan een door som- 
migen Bareuheuj, s. door anderen Kcndocng, s. genoemd. — Habitus. De 
boomhabitus dezer soort (ook van de variëteit) is zeer verschillend naar 
i 
