Parinariüm. 
— 335 — 
ROSACEAE. 
ongeveer 30, aan ééne zijde op een ring geplaatst, die aan de andere 
zijde kortgetand is, Steenvrucht langwerpig-rond, in rijpen toe- 
stand onbehaard, ongeveer 40 mM. lang, met zeer dun vruchtvleesch 
en zeer dililven en harden op de doorsnede geinarmenden steen ; twee- 
holvltig twepzadig^ hokjes van binnen met bruine wol bekleed. 
Zaden langwerpig-afgeplat, met dunne bruine zaadhuid, v. onderen 
behaard, worteltje zeer klein, zaadlobben vleezig, smal, niet geplooid. 
Jonge twijgen meestal met veel lenticellen. Bladeren moestal 
eigenaardig bros, boven donkergroen en glimmend, onder geelgroen 
en dof, reukeloos en nagenoeg smakeloos; de randen meestal gol- 
vend en naar boven omgebogen. Bloemtuilen zeer rijkbloemig, 
vuilwit, welriekend. Kelk bleekgroen. Bloembladen groenachtig 
wit, onmiddellijk na het opengaan der bloem afvallend. Helindra- 
den wit. llelmkiioppen bruin. Stempel en stijl groenachtig wit; 
eierstok lichtgroen, dicht- vvit-behaard. As der bloeiwijze en bloem- 
stelen lichtgroen. Na do bevruchting slaan de kclkslippcn naar 
binnen. 
Aaiim. Beschrijving naar talrijice exemplaren van Ilerb. Kds voorna^ elijk uit Ko- 
doengdjati (53(1); vergeleken mot origineel exemplaar van L'. iiiHJliflonint MiQ. uit Bor- 
neo, waaraan zij volkomen gelijk zijn ; IIooker heeft deze soort naar onze meening te- 
recht met P. Gn'fftfhianum Bentii. vorcenigd liet authenthiek van I'. eori/nibo/iiim MiQ. 
versidiilt alleen door meestal smallere en kleinere blaadjes en minder behaarde bloeiwijze; 
deze vorm, die nauwelijks als variëteit kan worden beschouwd, is in Ilerb. Kds. slechts 
door twee exemplaren uit Karangasem (0448 en 0449 j3i vertegenwoordigd In Hort. 
Bog. komen talrijke gecultiveerde exemplaren van deze soort voor, waarvan enkele door 
zeer breeilelliptische liladeren afwijken. 
Greogr. verspreiding: Met uitzondering van West-Banten in 
geheel Java gevonden o. a. in de Preanger bij Palaboehanratoe op 50 
M. zeehoogte, bij Tjiratjap (niet te verwarren met Tjilatjap) op 100 
M. zeeh. In Pëkalongan nabij de kust ten N. van Soebah op 50 M. 
zeeh. In Semarang op talrijke plaatsen in de djatiwouden van Kedoeng- 
djati, Tjandiroeboeh, enz. In Pasoeroelian nabij Tangkil (distr. Toeren) op 
400 M. zeehoogte. In de res. Bcsoeki nabij de Zuidkust van Poeger op 
10 M. zeehoogte en in de afd. Banjoewangi nabij Ragadjampi op 
20 M. zeehoogte. Nooit boven 500 M. gevonden. — Buiten Java: Van 
Burnia tot Australië (Herb. Bogor). — Standplaats: Uitsluitend op 
plaatsen waar de uitdrogende invloed van den oostmoesson meer of min- 
der merkbaar is en vooral diiar, waar die nogal sterk is o. a. in de res. 
Semarang. Zelfs ook op eenigszins ziltige en onvruchtbare rotsachtige 
gronden. Zoowel op vulkanische gronden als op kalkmergels. Bij voorkeur 
in loofverliezende homogene bosschen (djatiwouden), maar ook in altijd- 
