Prunits. 
— B45 — 
ROSACEAE. 
Bladeren (volwassen) boven donkergroen-glimmend en onder 
dof-bleekgroen en fijn zwart gepunkteerd. Jonge bladeren zeer bleek- 
geel, boven glimmend, onder dof, met bitteren smaak. Bloem- 
knoppen geelwit. 
AiiiiDi. Do bovenstaande besi-lirijvinf;' is van , Kruinhoogte, Stam, Kroon en Schors 
en voor zoover naar levend materiaal ook voor de twijgen en bladeren naar een paar 
er genummerde boomen in de Preanger en voor zoover naar lierbariura naar materiaal van 
2 genummerde bnomen {IV H ■126 en 27) in 's Liinds Plantentuin gemaakt, terwijl de 
beschrijving dm- bloemen van Tei.tsmann en Binxendijk overgenomen is. 
Geogr. verspreiding: Tot lieden slechts in West- Java en op 2 
plaatsen gevonden. Bij Palaboeanratoe in de afd. Soekaboemi (Zuid- 
Preanger) op 300 M. zeehoogte cn bij Takoka in de afd Tjiandjoer op 
1100 M. zeehoogte. — De door Miquei. wellicht ten onrechte als afzon- 
derlijke species beschouwde Jiinjihulniinna Miq is allei-n van het 
Oengaran gebergte bekend, waar zij door JuNGHriiN voor een 50 tal 
jaar ontdekt, maar sedert nog niet teruggevonden word.— Buüen-Java : 
Endemische soort. — Standplaats: Constant vochtige, zeer vruchtbare 
vulkanische grond in heterogeen en homogenen altijdgroen oerwoud. — 
Voorkomen: Ter plaatse na lang zoeken slechts een paar boomen 
kunnen gevonden en slechts één volwassen bloeiend exemplaar. Deze 
soort is dus locaal zeer zeldzaam, ofschoon zij een vrij groote verspreiding 
schijnt te hebben ; iets wat ook de op Noesakambangan ontdekte nieuwe 
Prunus (P. (ideiwpoda) betreft. — Bloeitijd: In October begon een der 
genummerde boomen te bloeien. Vruchten zijn van deze soort nog niet 
gevonden. — Blad afval: Altijdgroen.— Gebruik. De eigenschappen 
van dezen zeldzamen boom waren aan alle ondervraagde inlanders onbe- 
kend. — Inlandsche namen: Bij Takoka door sommigen met den 
localen naam DJengL-of, s. en door sommigen Saldiii-a/idJÜKj, s. genoemd. 
Bij Palaboean door sommige Kaïcujanfj^ s. aan overige inlanders geheel 
onbekend. De laatste naam geldt ook voor F //(jeuiii -soorten. En de bei- 
de eerste ook voor eenige andere aan de inlanders weinig bekende boom- 
soorten. — Habitus: De hoogst karakteristieke reuk van bijna alle deelen 
dezer boomsoort (ook van de schors) naar bittere amandelen heeft deze 
Prunus: in de boschflora van Java alleen met Fijgcuiii gemeen. De 
fraaie geelbruin gekleurde glimmende jonge twijgen en de zwart gepunk- 
teerde bladonderzijde zijn echter twee kenmerken, welke te zamen met 
den laurierkersreuk, de herkenning dezer boomsoort zelfs op het terrein 
gemakkelijk maken. Het constante gemis van klieren aan den bladvoet 
is zelfs voor steriel materiaal een gemakkelijk onderscheid dezer soort 
van de tweede Javaansche Prunus-soort (P. adenopoda K. et V.). 
Prunus javanica Miq. — Arbor 20 M. alta, Eamuli tereies, tenues, 
dense lenticellosi, glahri. Folia elliptko-oblomja vel ovato-lanceolaia, longe 
onguste acuminata apicc suhmucronata, basi rottindata saepius in petiolmn 
protracta et sub decurrentia, subcoriacea, nervis lateralibus utrinque ±8 
arcuafifi tenuibus, inronspicKe laxe rct/culata, gluberrima, supra nitida 
Meded. PI. XXXIII. 22a 
