Pygeum. 
— 353 — 
ROSACEAE. 
stammige altijdgroene heterogene bergwouden op nogal vruchtbaren grond. 
Daar niet zeldzaam, maar verstrooid voorkomend. — G e b r u i k. Hout 
door de inlanders voor huisbouw benut. — Inlandsche naambijSim- 
par Mojang^ j. — Habitus: De bladeren smaller dan bij het type. 
Ic. Pygeum paiviflonim T. et B. var. subcordata K. et V. 
Boom. Bladeren elliptisch of eivormig, zeer kort toegespitst, met 
eenigszins hartvormigen voet nogal groot 165/85 mM., meestal naar het 
schijnt zonder Idieren (slechts weinig gave bladeren aanwezig). Bloem- 
trossen aan het oude hout der takken. Bloemen kort-gesteeld 
(1 — 3 mM.) met ongeveer even lange schutbladen ; stijl van onderen 
behaard, vrucht niet gezien (slechts één exemplaar (Kds. 21704 /3) 
vormt eenigermate den overgang tusschen het type en de nu 
volgende variëteit. 
Geogr. verspreiding: Tot heden alleen gevonden in de res. Bë- 
soeki bij Simpolan en Tjöramanis in de afd. Djembër op 800 zee- 
hoogte, op periodiek nogal drogen grond, in heterogeen altijdgroen oerwoud. 
Buiten Jaca onbekend. 
ld. Pygeum paiviflorum T. et B. var. lobusta K. et V. 
Hooge boom. Kruinhoogte tot 30 M. Stam tot 40 cM. in 
middellijn, recht, rolrond, zonder wortellijsten. Kroon en takken 
gewoon. Schors buiten grauw, met groote lenticellen ; ook naar 
laurierkers (bittere amandelen) riekend. 
Bladeren eivormig tot elliptisch-langwerpig spits toegespitst 
met afgeronden of stompen maar meestal bij den steel iets saamge- 
trokken voet, bijna altijd zonder klieren aan den voet, groot, 150 — 
200 mM. lang, 55 tot 90 breed. Bloemtrossen in bundels in de 
bladoksels of vaker aan de oude twijgen. Bloemen langgesteeld 
(3-5 mM.) nogal groot met de meeldraden 10 mM. lang; stijl 
grofbehaard^ korter dan de meeldraden. Vrucht groot 12 — 15 
mM. breed 8 — 9 hoog en dik, uit twee bijna bolvormige helften 
bestaande, kaal wordend. Zaad behaard. 
Geogr. verspreiding: Alleen in Midden- en Oost- Ja va en alleen 
op de volgende plaatsen: op 1300 — 1500 M. boven Ngëbel (Madioen) 
op den Wilis niet zeldzaam; op het Rahoen-Idjen-gebergte boven Pantjoer 
(distr. Pradjakan, res. Besoeki) op 1000 tot op 1700 M. zeehoogte nogal 
Meded. PI. XXXIII. 23 
EI 
