Saxifragaceae. 
— 380 — 
HïDRANGEA. 
vruchtbare bloemen: Kelk met buitengewoon groote, hori- 
zontaal uitstaande bleekgele of geelwitte (later stroogele) platte 
slippen en daarbinnen de rudimentaire roza gekleurde bloemdeelcn 
als een klein bloemknop. Vrucht van buiten bruinzwart; boven 
openspringend. 
Aaniii. Beschrijving naar talrijke spefiraina en aanteekeningen van Ilurb. Kds. 
Geogr. verspreiding: Bu ifcn Ja ra : niet bekend Oj) Ja va : West- 
en Midden- en Oost- Java, o. a. op de volgende plaatsen tot heden ge- 
vonden : In de Preanger op den Galoenggoeng en op den Gcde, bij 
Pangëntjongan en bij ïjibudas, op 1400 M. en op 2200 M zeehoogte. 
In de res. Tëgal op den Slamat boven Simpar op 2200 M. In de Këdoe 
op den Sëndara op 2200 M. In Pëkalongan op den Prahoe op 1400 M. 
en op den Wilis in de res. Madioen boven Ngëbël op 1750 M. Op bijna 
al deze punten hoewel niet bijzonder zeldzaam, toch nergens algemeen. 
Op den Wilis evenwel zeer zeldzaam en daar niet boven 1800 M. gezien. 
Bij Ngadisari en Tosari op 1800 M. op den Tënggër. — Standplaats: 
Uitsluitend buiten hoogstammig gesloten oerwoud en bij voorkeur in al- 
pine graswilderuissen of in ijle alpineboschjes op niet al te on vruchtbaren 
bodem. Van 1400 — 2600 M. zeehoogte. — Voorkomen: Nooit gezellig 
groeiend waargenomen. — Bloeitijd: Zoowel in Januari als in Oct. 
tegelijk bloemen en vruchten verzameld van dezelfde plant. — Gebruik. 
Door de inlanders niet benut. Hout wit, week, met breeden mergkoker.— 
Cultuur: Voor sierplant in hooge bergstreken (bijv. op den Dicng) 
aantcbc velen — ^Inlandsche namen: Op den Sëndftra en den Slamat 
wisten de inlanders geen naam op te geven Boven Tjibutlas werd deze 
plant Kétoenipunfj-hodas, s. genoemd om de gelijkenis der ook tegenover- 
gestelde bladeren met de aldaar op den Gëdc op die zeehoogte ook groeien- 
de Vihunium coriacetDH Bl., welke Kr f oe inpa it s. heet. J)eze Hi/<lraiii/ca 
heeft echter bladeren die van onder „wit" (=: hudas)-^ vandaar de toe- 
voeging. — Op den Galoenggoeng, evenals eenige heesterachtige en boom- 
achtige Vernonia's en Conyza''^ meestal Srinboeiiij, s. geheeteu. Op den 
Prahoe boven Soerdja Sëmhooitj-ajam., j. of Sniiboeiif/sawooii/ (Iloogja- 
vaansch) ter onderscheiding van andere SnnboeiKj soorten. Bij Tosari 
en Ngadisari met localcu, maar vrij vasten naam Lintamjan j. naar do 
stervormig (van ster = lintang) rudimentaire bloemen.— Habitus: 
Hoogst karakteristieke boomheester van de open terreinen in de alpine 
zone met tegenovergestelde 'iO — 30 c. m. lange, van onder wit-viltige 
langwerpige bladeren en met groote eerst wit later stroogeel gekleurde 
„Schaubliitter" (kelkslippen der rudimentaire bloemen) evenals bij de 
algemeen bekende Mussaenda-soorten. 
Hydrangea oblongifolia Bl. — Frutex arborescens vix 5 M. allus. Ra- 
iiniU crassiuscuJi ultitiii longe villoso-tomentosi cum innovationibus et foliis 
novellis. Folia oblonya vel lanceohifa acute aciiDiinafa, basi rofunduta 
vel acata, hiaequaliter nitiic diqilo inHcronato-deiitata, sahtus albido-tomcn- 
fosa 150142—195165— 360;100 mM. longa, jietioli villosi 13-35 niM. 
loitffi, in foliis isuniiniti lanceolatis saepc bvecissimi. Conjiiibi terininales 
I 
