Itea. 
— 39t — 
Saxifraöaceae. 
arcuatis, venis densis horizontalihtis transversa reüciilata, 130170 — 180 j 95 
— 155 j 100 — 110 j 60. Petioli teretes saepe + /urtiiosi supru antice sulcati 
15 — 20 mM longi. Racend in axilUa pauci f ascicidati, foliin paiillo 
hreviores (+ 70—110 niM. longi) glaherrimi {in ■'^pec. Hitnalaijeiisihiis 
piihendi); pedicelli 1—3 fasciculati 1.5 — 2 mM. longi graciles. Flores 
+ 3 mM. diam. Cahjcis tiihus cum oonrii parte inferiore obconicds, lobi 
ovato-lanceolati erecti minnti. Pefala ovulo-lanceolata 2-3 mM. longa 
mox reflexa basi lala (1 mM.) disci sub marginem inserta. Slamina pe- 
talis breviora + 1.5 mM , filamenta filiformia, antherae minutae medio- 
doi'so-fixae basi bilo'ae apice suhapicidatae. Pollen elUpticum 22 /j. long. 
13 lalum laeoe. Stylus crassus sub anthesin petalis brevior mox exsertus 
et glaber; stigma capitatuni ; ooarium semiinferuni ; discus crassus annularis 
epiggnus basin stgli {partem) superiorem ooarii) cingens; ovula numerosa 4- 
seriata, funiculis longis angulo interno inserta erecta anatropa. Capsulue 
late fusif onnes calycis margine cinetae 4 mM.longae sept;cidae,dimidio 
superiore bifido, dinddio inferiore turbinato biloculari. Semina numerosa 
oblonga, complanata, H- 1.5 — 2 mM. longa. 
var. ,3. minor K. et V. Folia omnia minora angustiora (fere ovaio- 
lanceolata) basi acuta 90135 — 130156, vulgo + 120j45 mM. longa subin 
tegerrima vel acute serrulata. Flores et fructus nullomodo differre vi- 
dentur. Forma foliorum haec vurietas ad I. chinensem H. f. approxi- 
matur sed ovario semiinfero et inflorescentia discreput. 
B. Bloeiwijzen tuilvormig. 
3. Itea javaiiica Bl. Bijdr. 863. 
„Boom 10 — 12 M. hoog. Bladeren langwerpig-lancetvoraiig 
toegespitst, gaafrandig , onbehaard. Bloemen in eindstandige 
tuilen; bloeiwijze en bloemateeltjes behaard. Doosvrucht bol- 
vormig : 
Boom ter hoogte van 10 — 12 meter" (Blume). 
Aaniii. Beschrijving overgenomen naar Blujir. Z' er verwant volgens Blume aan /. 
uiiihcllnta RoxB., een heester van den mal. Archipel. 
Door MiQUEL is deze soort niet in zijn Flora opgenomen en door Blume abusievelijk 
onder de familie der Erioaceae beschreven. In Herb. Kds is zij onder de boomachtige wild- 
groeiende soorten nog niet vertegenwoordigd. Het is dus nog twijfelachtig of dit inderdaad 
een Javaansche woudboomsoort is. 
Het authentiek is door ons niet gezien. 
Geogr. verspreiding: Het eenige wat omtrent de verspreiding 
dezer soort door Blujie opgegeven wordt is: Java in de krijt- gebergten 
