SiMARUBACEAE. 
— 6 — 
AlLAI^TUS. 
+ 20 pr. — cf bloemen (van 13572 (3). Bleekgroen. ISTogal sterk 
stinkend. Kelk- en bloembladen zeer bleek-geelachtig-groen. Helm- 
draden vuilwit. Helmknoppen zeer bleek-geel. — $ bloemen reukeloos; 
lichtgroen ; kelk lichtgroen. Bloembladen groengeel. Eierstok en 
stijl lichtgroen. Stempel bruinachtig. Vrucht: 70 mM. lang bij 
20 breed. 
Aainn. Beschrijving: naar talrijke exemplaren van Herb. Kds. 
Naar het schijnt uitsluitend door de beharing van de typische A. Mahiharica verschil- 
lend, in de afbeelding van Wight Icon. 1604 zijn alleen (j^ bloemen geteekend. Een 
beschrijving der J W. ontbreekt tot dusver. 
In een exemplaar van herb. Thw. Cs. 3456 in Herb. Bog. vonden wij J bloemen met 
de meeldraden half zoo lang als de bloembladen evenals bij onze exemplaren op Java. 
Greogr. verspreiding: Uitsluitend in Midden- en Oost-Java op 
0—600 M. ; vooral op O — 200 M. Door ons slechts enkele boomen 
gevonden t. w. 1) in res. Pckalongan, afd. Batang bij Soebah ; 2) in res. 
Sëmarang bij Këdoeng-djati ; 3) in Soerakerta bij Tëlawa ; 4) in Kediri 
bij Gadoengan (distr. Pare) ; 4) in res. Bësoeki bij Poegër en bij Sëm- 
pólan. Zeer zeldzame boom. Op elk dier standplaatsen door ons slechts 
een paar boomen gevonden. Buiten Java : Onze var. mollis wellicht ook 
in Cochin-China, wanneer tenminste A. Fauvelianus Pierre daarmede 
synoniem mocht blijken, hetgeen wij bij gemis aan een authenthiek 
specimen niet beslissen kunnen. Het type alleen van Voor-Indië en Cey- 
lon bekend. — Standplaats bij Poegër op periodiek zeer drassigen en 
maanden-lang zeer drogen grond ; in de djati-bosschen van Midden-Java 
op periodiek zeer drogen, nooit drassigen grond. Ook in hoogstammig, 
heterogeen, altijdgroen oerwoud op vruchtbaren, constant vochtigen grond. 
— Voorkomen: Geisoleerd. Nooit gezellig. — Bloei- en v r u c h 1 1 ij d : 
Door ons bloemen in Juni (bij Soebah) ; in Oct. bij Poegër $ bloemen 
en jonge vruchten (eenige jaren achter elkander) verzameld. Rijk vrucht- 
dragend. — Gebruik: Hout: Als te weinig duurzaam en te bros en 
boom te zeldzaam niet door de inlanders gebezigd. Spint wit. Zou geen 
kernhout hebben. Schors enz.: niet op Java gebezigd. — C ultuur. Voor- 
loopig niet aan te bevelen. — I n 1. namen: Bij Soebah in Pëkalongan 
Sêlangke, j.; bij Këdoengdjati en Tëlawa soms abusievelijk ? ^^ijoe, j. 
en ? Garoe, j. genoemd, maar naar het schijnt in den regel bij name 
aan de inlanders onbekend. Bij Gadoengan in Pare ? Taicd, j. ; bij 
Poegër y Eadhi, j. of Kajoe (=Kadjë)uj)-radèn, j. Al deze namen zeer 
onvast en slechts aan enkele inlanders bekend ; in andere streken ook 
voor andere boomsoorten geldend. — Habitus: Zeer hooge boom met 
zuilvormigen stam, zeer kenbare vleugelvruchten en typische (gevinde) 
bladeren. De sikkelvormig-gekromde, gaafrandige, van onderen blauw- 
grijsachtige blaadjes zijn hoogst karakteristiek en herinneren slechts aan 
één andere Javaaiische boomsoort (evenwel in dit geval bedriegelijk 
gelijkend) namelijk aan Dijsoxijlum mollissinmm Bl. (Zie onze Bijdrage III). 
RamuU ultimi crassi cicatricihtis inugnis suborbicularibus et semiorbi- 
cularibus densis obtecti; novelli ctini innovationibtis ferrigineo-tomentelli. 
