SiMARUBACEAE. 
— 10 — 
PiCRASMA. 
Bladeren 150—330 mM. lang. Blaadjes meestal 100 raM. lang 
bij 35 breed met 3 — 5 mM. lang bladsteeltje; hoogstens 170 lang 
bij 70 breed, minstens 50 mM. lang bij 18 breed. Volwassen blaad- 
jes boven zeer donkergroen-glimmend, onder gewoon-groen en nogal 
dof, reukeloos; even bitter als kinine. Jonge twijgen, vaak fraai 
roodbruin. Bloemen 7 — 8 mM. in diam. Bloeiwijze 70 — 150 mM. 
lang. cf bloemen wit, reukeloos, bitter smakend, talrijk. Kelk 
bruinachtig groen. Bloembladen 3 — 4 mM. lang, evenals de helm- 
draden wit. Pollen 30 y.. in diam. 
Akiuii. Beschrijving' naar Herb. Kds., vergeleken met authenthieke exemplaren. 
Eeuige Oost-Javaansche onderscheiden zich door smal -langwerpige soms 4-jukkige 
blaadjes eu onbehaarde bloeiwijzen. 
Volgens Bennett zouden op Java twee vormen voorkomen, waarvan de een met behaarde 
bloeiwijzen en elliptisoh-langwerpige blaadjes aan de ook op Malakka voorkomende vorm 
zou beantwoorden ; de andere door onbehaarde bloeiwijze en meer obovate blaadjes zou 
afwijken. Uit de talrijke specimina van Herb. Kns. blijkt echter, dat deze vormen ineen- 
loopen; in het algemeen zijn bij de West-Ja vaansche de bloeiwijzen meer behaard en de 
bladeren kleiner dan de Midden- en Oost-Javaansche. 
Greogr. verspreiding: Geheel Java op 150 — 1400 M. Door ons 
nog niet beneden 150 M. gevonden, maar daar toch zeer waarschijnlijk 
ook voorkomend. Op alle groeiplaatsen zeldzaam ; o.a. op den Karaug 
in Bantën bij Tjimanoek, op den Galoenggoeng bij Pangèntjongan iu de 
Preanger, bij Ngëböl op den Wilis in Madioen, bij Kodoengdjati in 
Sëmarang, bij 1'antjoer op Raoeng-Idjèii-gebergte in Bosoeki. Buiten Java : 
„Yoor-Indië; Malakka". — Standplaats: Bijna uitsluitend in altijd- 
groen, hoogstammig, heterogeen oerwoud op constant vochtigen, vrucht- 
baren grond. In de djati-bosschen alleen ? op constant vochtige plekken. 
— Voorkomen: Verstrooid ; nooit gezellig. — B 1 a d a f v a 1 : Altijd- 
groen. — Bloei- en vruchttijd: Juni — Oct. door ons bloemen en in 
Aug. bloemen cn vruchten verzameld. In 's Lands Plantentuin Februai-i 
bloeiend. — Gebruik: Hout: Als te weinig duurzaam, te klein en te 
zeldzaam niet door de inlanders gebezigd. Spint wit. Zou geen kern- 
hout hebben. Hout (van in Burma gegroeide boomen): „Wit; week. Poriën 
klein, gelijkmatig verspreid, omgeven door fijne witte concentrische 
lijnen. Mcrgstrulen kort en smal. Spec. gew. = 0.55" (G.vmble). 
Schors, enz.: op Java nog niet gebezigd. De schors van de naverwante 
Pierasma quassioides Benn. wordt in Indië volgens Gamble als surrogaat 
voor quassia gebezigd. — Cultuur: Vermengd met andere soorten, wel- 
licht bruikbaar voor reboisatie m. h. oog op irrigatie benoden 1300 M. 
zeehoogte. — Inl. namen: In bijna alle streken of geheel bij name 
onbekend (o. a. Pantjoer, Kodoengdjati, Ngëbël) of abusievelijk met namen 
aangeduid, die voor andere boomsoorten gelden. In Bantën bij Tjimanoek 
vrij C(nistant Kipahit, s. (om den bitteren smaak genoemd. Evenwel 
aldaar echter ook een Pij<jeum-soovt ook niet niet zelden aldus genoemd. — 
Habitus: Niet in het oogvallend; echter gevinde bladeren en nogal 
eigenaardige, groote, blijvende, ronde steunblaadjes aan toppen der twijgen. 
