Garuöa. 
— 19 — 
BURSERACEAE. 
harins' dor volwassen blafleren nok aan de bovenzijde; echter zijn ook de Üost-Javaansolie 
exemplaren voor het meerendcel veel dichter behaard dan die van Engelsch-Indië volgens 
de beschrijvingen. 
Geogr. verspreiding: Bijna uitsluitend in Midden- en Oost-Java ; 
daar echter in veel streken vooral op 0-500 M. nogal algemeen, o. a. in 
vele djatibosschen, voorts bij Poeger in Besoeki. Nooit boven 1000 
M. In West-Java door ons slechts één boom (aangeplant) gevonden in 
de reboisatie beneden Pangèatjöngan op 900 M. In Madioen op den 
'Gr. Wilis boven ïfgëbël niet hooger dan op 750 M. Buiten Java : „Voor- 
en Achter-Indië ; Maleischo Archipel, Filippijnen" (Hooker). — Stand- 
plaats: Bijna uitsluitend op periodiek drogen grond in homogeen of 
heterogeen oerwoud, dat vooral of geheel uit loofvcrliezende boomsoorten 
bestaat. — Voorkomen: Nooit gezellig. — Bladafval: Op alle ons 
bekende standplaatsen in oostmoesson (ook op den Gr. Wilis) vrij lang 
bladerloos en de bloempluimen met de jonge bladeren tegelijk te voor- 
schijn komend. — Bloei- en vruchttijd: Oostmoesson bloeiend, vooral 
Juni-Oct : en rijpe vruchten in Februari. Bij een boom op Wilis-gebergte 
bijna alle bloemen onbevrucht afvallend, meestal niet rijk vruchtdra- 
gend en zeer rijk bloeiend. — Gebruik: Hout: Eigenschappen zeer 
weinig bekend. Volgens de meeste inlanders niet duurzaam. Volgens 
sommigen o. a. in Banjoewangi bij Litjin bij gebruik in den grond duurzaam 
geacht. Spint wit, nogal smal. Kernhout breed, verscli donker-modder- 
kleurig, reukeloos met groven zeer eigenaardig-warrigen draad; afschoon 
niet hard, daardoor moeilijk fijn te bewerken. Het in Voor-Indië 
gegroeide hout volgens Gamble: „Spint breed: kernhout roodachtig, 
nogal hard. Poriën groot, niet talrijk. Mergstralen kort, nogal breed ; 
op radiale doorsnede als smalle horizonta-le platen zichtbaar, Spec- 
gew. = 0.67. Hout niet duurzaam ; bij uitdrogen echter niet splijtend 
en niet kromtrekkend; soms voor huishouw". — Schors, enz: „In 
Voor-Indië vruchten (en ook op Java) door inlanders rauw om rin- 
schen smaak gegeten ; bladeren voor veevoeder, schors voor leerlooierij 
gebezigd. De soms? uit de boomen vloeiende gom van geen waarde" 
(Gamble). — Cultuur: Voorloopig niet bijzonder aan te bevelen 
tenzij wellicht om het hout. — Inl. namen: In geheel Midden- 
en Oost-Java constant en met uitsluitend van andere boomsoorten 
Wijoe, j. geheeten, soms echter met Cedrela ( = Soerm, j.) en met 
Spondias {= KMongdong, j.) verward. Bij Pangentjóngan in afd. Lim- 
bangan ? Birve, s. Deze laatste naam echter zeer locaal en onzeker. — 
Habitus: In vol blad herinnert de boom op het terrein zeer aan <S'oerm, j. 
De blaadjes van Gariifja, zijn echter gezaagd en van de wild groeiende 
Javaansche Cedrela gaafrandig. Bladerloos licht te verwarren met andere 
Javaansche hooge loofverliezende boomen, zooals Spondias, Tetrameles, 
enz. In bloei eigenaardig door de talrijke aan de uiteinden der dikke twij- 
gen met jong roodbruin loof bijeenstaande, groote bloempluimen van 
nogal kleine gele welriekende bloemen. 
Ramuli novelli puheruU vel tomentelli, adulti glahrescentes. Folia 
7 — li-juga, fsaepius 9—12^, stipulis nullis vel obsoletis, peliolo interdum 
a hasi remote foliolis 2 minutis lanceolatis instructo. Stlpellae nullae. 
Folia subsessilia vel brevissinie petiolulata ovato-oblonga, anguste acumi- 
