PiTTOSPORÜM. 
— 53 — 
PiTTOSPORACEAE. 
1. Pittosporum ferru^ineum, Ait. Hort. Kew. ed. alt. ii 27; 
HooK f. et Thoms. in Hooker Pl. Br. Ind. i 199; Botan. Magaz. 
tab. 2075; MiQ. Illustr. de la i Flore Archip. Ind. 77; — P.Rwn- 
phii, PüTTERL. I (p.p.) Synopsis Pitt. 7 ; non MiQ. Pl. I. B. i 2 
p. 123;— P. ferrugineum, Putterl. Syn. Pitt. 7; Zoll. et Mor. 
Syst. Verz. 21 ; — P. Javanicum Bl. ! Mus. bot. i 59; MiQ. ! Fl. de 
l'Archip. Ind. 75; — P. Moluccanum, Miq. ! Illustr. de la Flore 
Arch. 76; — Itea Javanica (Zipp.) Bl. Mus. bot. i 159; — Psew- 
ditea Hassk. Diagn. nov. 119; Catal. Hort. Bogor 762; — Pitto- 
sporum ovatifoUum F. Müell! Fragm. ii78; — P. densifloyumMiQ. 
F. I. B. I 2 p. 122 (non Putterl.?); Tetsm. in herb. Bog. 401. 
Nogal lage boom, H = 15— 20 M. bij D = 30 -40 cM. Stam: 
Meestal nogal recht. Zonder wortellijsten. Niet hoog boven den 
grond met talrijke, nogal dunne, onregelmatig geplaatste, rijkverdeel- 
de takken. Kroon: Nogal dicht en nogal hoog-aangezet. Schors: 
Bros. Buiten lichtgrauw ; met weinig barsten. Doorsnede en binnen 
vuil-grauwwit ; 4 — 6 niM. dik. Zonder bijzonder sap (er loopt 
althans uit den stamschors geen harsachtig sap uit). Met bladgroen. 
Met lenticellen. Met zeer typischen aan Zhtgihemceae herinneren- 
den sterken reuk en aromatisch-bitteren smaak. 
Jonge twijgen, stengeltoppen en jonge bladeren geheel dicht-geel- 
bruin-behaard. Bladeren langwerpig-lancetvormig, lancetvormig 
of elliptisch, aan beide einden versmald, met toegespitsten top ; vliezig 
of dun-leerachtig, boven onbehaard ; onder vooral langs de nerven 
roestkleurig-behaard of onbehaard. Bloemen meestal in axillaire 
en terminale pluimen. Bloemen polygaam-éénhuizig, dimorph, kort- 
en langstijlig; de eerste naar het schijnt altijd door mislukking van 
het stuifmeel 5, de laatste met goed ontwikkelde helmknopjes en 
eitjes, die waarschijnlijk niet of zelden tot ontwikkeling komen. 
Bij de eerste steken de helmknopjes gewoonlijk boven de bloem 
uit, en is de eierstok smal en van onderen tot een langen behaar- 
den steel en van boven tot een vrij langen gladden stijl verlengd. 
Bij de ? is de steel dik en vleezig, evenals de geheele eierstok 
(door de schrijvers ten onrechte zittend genoemd) en de stijl zeer 
kort en eenigszins scheef geplaatst, de helmknoppen zijn dun en 
