PiTTOSPORACEAE. 
— 58 — 
PiTTOSPORUM. 
ramulorum suhverticillata. Flores corymhosi. Inflofescentiae plernmque in- 
fra tblia in ramulos demidaios dispositae, floribundae, + 25 mM. longae; 
rarissime axillares v. ferminales, pauciflorae. Pedunculi pedicelUqtie dense 
puberuli, mme (^labrescentes. Pedicelli 5 tnM. longi. Sepala glabra, in 
tubum campaniformem + 1^ mM. longum 5-dentatum connata ; dentibus 
obtusis vel rotundatus 1^ mM. longus. Calyx 1^ — 2.2 mM. longus. Pe- 
tala Ubera, fere a bast erecto-p>atentia, glabra; 7 — \2 mM. longa. Fila- 
menta filiformia, antlierae subrofundae basi tisque. medium bifidae. Ova- 
rium dissepimento spurio subconiplete 2-loculare, sfipitatum (stipite l mM.), 
cylindrieum dense pubescens. Stylus glober ovario fere aequilongus 2 mM. 
longus. Capsula usque 13 mM. longa, pyriformis v. obovoidea, poly sper- 
ma, apice obtusa mutica; a latere vix compressa; subsessilis ; valvis coria- 
ceis l mM. crassis placenta vix prominente, suborbicularibus. 
Obs. Folia adultiora in vivo valde coriacea, supra obscure viridia, subttts 
pallide glauco-viridia subavenia; juniora sordide purpurea. Flores albi; 
numerosi; snaveolentes. Calyx viridis. Petala alba. Filamenta alba. An- 
therae pallide flavae. Ovarium cum sfylo sordide pallide-virescens albido- 
pubescens ; stigma Inete viride. Cortex odore saporeque Pittospori feri'u- 
ginei Ait. valde similis. Capsula immatura extus flavo-virescens, matura 
valvis extus nigris, intus pallide-aurantiacis. Semina nigra. 
3. Pittosporuni Zolliii<>;'eriaiiura Binnendijk mss, in Heib. hort. 
Bog. (no. 2635) ; confer. P. fissicalyx MiQ. 111. p. 80. 
Twijgen grijsachtig wit, nogal glad met weinig lenticellen, onbe- 
haard; jonge toppen uiterst fijn-aangedrukt-behaard. Bladeren 
obovaat-Jamj iverpig met zeer spitsen top en in den vrij langen, stevi- 
gen bladsteel afloopenden voet, nogal stevig leerachtig, bladrand 
stevig, gegolfd-gekarteld, naar beneden omgeslagen ; volwassen 
onbehaard of met een uiterst fijne, aangedrukte, tvitachtige beharing 
van onderen, aan weerskanten van de bladnerf (uit rechte, in het 
midden met een kort, tweecellig steeltje vastgehechte, dus twee- 
armige haren, zoogen. Malphigiaceën-haren); de jonge geheel wit- 
achtig, uiterst fijn dichf-aangedrukt behaard ; hoofdnerf van onderen 
sterk uitspringend, zijnerven 8 — 12, dun, uitspringend, ongeveer op 
het midden der bladhelft in twee dunne takken gesplitst; adernet 
tusschen de nerven uiterst fijn, van onderen ingezonken. Bloemen 
alleen of in kleine schermen, langgesteeld, aan de toppen der takken 
