PiTTOSPORACEAE. 
— 64 - 
PiTTOSPORFM. 
5. Pittosponini nionticoliiin. Miq. All. l.c. 
Nogal kleine boom: H = 15 M. bij D = 30— 40 cM. Stam: 
Nogal recht. Schors 3 mM. dik ; met lenticellen ; met bladgroen. 
„Bladeren middelmatig gesteeld, elliptisch-langwerpig of ellip- 
tisch-lancetvormig toegespitst met sterk gekroesde, en uitgevreten- 
getande randen, leerachtig, onbehaard, met 9 — 12 soms weinig dui- 
delijke zijnerven; vruchtstelen alleenstaande tusschen de bladeren, 
zijdelings en axillair, onverdeeld, onbehaard ; doosvrucht obovaat- 
langwerpig gesnaveld, ongesteeld, onbehaard, veelzadig ; binnenwand 
der kleppen geelachtig-glimmend, zaaddrager over de geheele lengte 
der klep zaaddragend." (Miquel). 
Bladeren boven gewoon groen, onder bleekgroen, reukeloos, 
eenigszins bitter smakend. Vruchten geheel oranje, jonge vruch- 
ten met aromatischen reuk en scherpen smaak. Zaden zwart, 
aromatisch riekend, met scherpen smaak. 
Aaniii. Beschrijving dezer sledits onvolledig- bekende soort, behalve voor de gegevens 
der levende plant, die aan een aanteekening van den Heer van den Brink bij Herb. 
Kds 15672 j3; ontleend zijn, geheel naar Miquel l.c. overgenomen. 
Authentiek specimen niet gezien (ontbreekt in Herb. Hort. Bogor) Determinatie daarom 
niet volkomen zeker; te meer omdat van deze soort de bloemen onbekend zijn. Echter 
beantwoordt ons exemplaar o.a. door de alleenstaande vruchten en den kroezen rand 
der onbehaarde bladeren nogal nauwkeurig aan de beschrijving. 
De soort schijnt zeer verwant aan P. nilcrocalyx en P. Xollinyeri. — In een noot in 
de Hlustrations l.c. zegt Miquel het volgende: 
„Par la fiyure de ses feuilles elle rappelle en qtielque tnaniPre Ie P- 
Timorense, mais elle se distinyue par V infloresceme et son fruit heancoup 
plus (/rund 1). — Branches glabr es, pales. Petioles graciles antérieurement 
canaliculés; 20 — 30 mM. de long. Les feuilles, par des intervalles plus 
rapprochées, mais ne constituant pas de faux verticilles, a Vétat déséché 
sur la surface superieure dhine couleur noiratre, en dessous plus pales et 
parcourues de veines secondaires tres fines, se montretit généraleinent d\me 
mo'indre longueur que chez Ie P. Timorense. Pe'doncles 30 niM. de long. 
Capsules immatures plus ou moins turhinées, les matures plus obovoides, 
1) Deze opmerking is overigens oryuist, wat de grootte der vrucht betreft, want Miquel 
heeft in de Hlustrations klaarblijkelijk een soort met kleine vruchten verward met zijn 
P. Thiiorieiise, die volgens het specimen in den Hort. Bog. overeenkomende met MiqUKL's 
beschrijving in F. I. B. l.c. („fructus 1.5 pollices longi") vruchten van ongeveer 40 mM. 
lengte heeft. Een soort met kleine vruchten door Teysmann op een eilandje nabij Timor 
verzameld en veel op P. Timoriense gelijkend, wordt eveneens in den Hort. Bog. gekweekt 
en is door Burck P. Tei/snioiniifiHiiiii genoemd, maar nog niet beschreven. 
