Anacardiaceae. 
— 78 - 
Mangifera. 
echter ook tot op 1200 M. enkele variëteiten (of soorten) gecultiveerd. — 
Habitus: In bloeitijd (zie boven) sommige soorten zeer typisch en fraai. 
In blad gelijken de meeste Mamjifera-hoomen op elkander wat stam, 
kroon, schors, kruinhoogte, enz , betreft. Enkele soorten echter hebben zeer 
eigenaardige bladeren; bijv. M. foetida Loür. buitengewoon dikleerachtig, 
zeer bros en zeer donkergroen ; M. caesia Jack. bijzonder groot (bij jonge 
planten soms | Meter lang) omgekeerd-eivormig en naar den voet toe 
versmald. — Inl. namen: In de synonymie der inlandsche en latijnsche 
namen van vele Javaansche J/f/w^/F'/e/'a-soorten heerscht nog zooveel ver- 
warring, dat het ons niet gelukt is om (zelfs niet met de voorlichting 
van de ter zake ongetwijfeld van alle inlanders het best op de hoogte 
zijnde mantries van de Ie en 7e afd. van "s Lauds-Plantentuin) hierin bevre- 
digende orde te scheppen. Daarom laten wij hieronder allereerst volgen 
wat in het algemeen gezegd is over de inl. namen van Mangifera in 
het Pluntk. Woordenboek voor de hoornen van Java (Mededeelingen 
''s Lands-Plantentuin 1894 No. 12). Wij voegen daarbij een kort overzicht 
der latijnsche en inlandsche soortsnamen. Hierbij dient in het oog gehou- 
den te worden, dat in de bestaande verwarring in de latijnsche namen 
van de variëteiten en van enkele soorten door ons eveneens nog geen 
bevreaigende orde is gebracht kunnen worden, en zulks vooral omdat 
van het grootste deel van het voor ons onderzoek beschikbare materiaal 
nu eens de bloemen en dan weêr de vruchten ontbraken. Dit was 
minder het geval met de wildgroeiende soorten, dan met de uitsluitend 
gecultiveerde variëteiten en bastaarden. Voor eenige soorten van het 
geslacht Mangifera hebben de inlanders van West- Oost- en Midden-Java 
elk een gemeenschappelijken geslacht^^naam. Elke dier namen beantwoordt 
dus bijna geheel aan het genus Mangifera. Door achtervoegsels worden 
de soorten of variëteiten door hen onderscheiden. Bij deze laatste nomen- 
clatuur bestaan echter veel locale verschillen en verwarring van namen ; 
niet echter bij de gelijkwaardige geslachtsnamen : Mangga, s. ml., J'tHnn, j. 
Paro, md. en Pöh, j. — Deze namen gelden vooral voor de variëteiten van 
Mangifera indica L., terwijl sommige typische soorten, zooals Mangifera 
caesia Jack. afzonderlijke namen hebben zonder een tweede woord als 
soortnaam erbij; bijv. Ka'hii, s. Limocs, s., enz.'" 
Het volgende overzicht der Mangifera's moge hier volgen als resultaat 
van ons onderzoek der inlandsche en latijnsche synoniemen : 
1 . Mamjifi-ra foetida Loür. — Liinoes, s. = Bairang, j. — Mangga- batjang, 
m.1. " Batjang, m.1. met een ? variëteit Limoes-tijjomg , s. In Midden- 
Java worden gewone uien (Allium) ook Baa-ang, j. genoemd. 
2. Mangifera odorata Griff. — De boom en ook de rijpe vruchten = 
Kivèni, s. j. ral. en en de onrjjpe vruchten = Pakèl, s. j. — Hiertoe waar- 
schijnlijk de 2 variëteiten. Kwèni-tipoeng, s. en Bembém s. = Mangga- 
Kèbémbem, ml. 
3. Mangifera caesia Jack. — Kemang, s, met de wilde ? variëteit Binglo, 
s. — In Midden- en Oost-Java onbekende boomsoort. 
4. Mangifera longipes Griff. (= M. Parih Miq.^ of welicht M. tau- 
rina Bl. (beide) P((ri, s. = Mangga-pari, s. — . 'i Mangga-pari-manoek 
s. =? Pao-Kefjik, md. ~ De naam Pari. j. in Midden- en Oost-Java 
Panten hoogjavaansch) in den regel de naam voor de rijstplant (Orijza), 
tevens (ook in het soendaneesch) voor een boomvormige Glochid ion-soort. 
5. Mangifera indica L. met talrijke variëteiten en v,'e\\\cht M. laurina 
Bl. Vooral tot de eerste soort de meeste der hieronder te noemen 
